என் மலர்

    சிறப்புக் கட்டுரைகள்

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • தொடக்கத்தில் தேவேந்திரன் சிறந்ததொரு அம்பாள் உபாசகனாகத் திகழ்ந்தான்.
    • செல்வமும் செல்வாக்கும் இழந்து தவித்த இந்திரன் வியாழ குருவின் உதவியை நாடினான்.

    தேவர்கள் ஒரு பக்கமும் அசுரர்கள் ஒரு பக்கமுமாக நின்று பாற்கடலைக் கடைந்தார்கள். இந்தக் கதை நமக்குத் தெரியும். ஏன் கடைந்தார்கள்? அமிழ்தம் வேண்டுமென்பதற்காக! அமிழ்தத்தைத் தேடி அவர்கள் கடையத் தொடங்கவில்லை. தொலைந்து, கடலுக்கு அடியில் போய் அமிழ்ந்திருந்த இந்திர செல்வத்தை மீண்டும் பெறுவதற்காகத் தான், பாற்கடல் கடைகிற சம்பவம் தொடங்கியது.

    ஆனால், இதற்கெல்லாம் முன்பாக வேறு பல சம்பவங்கள் நிகழ்ந்திருந்தன.

    தொடக்கத்தில் தேவேந்திரன், சிறந்ததொரு அம்பாள் உபாசகனாகத் திகழ்ந்தான். மிகுந்த பணிவுடனும் பக்தியுடனும் அம்பிகையை வழிபட்டான். இதன் விளைவாக, அம்பிகை அருளை நிரம்பப் பெற்றான்.

    தன்னிலிருந்து தன்னுடைய அம்சமாக, அழகிய பெண்கள் இருவரை அம்பிகை தோற்றுவித்தாள். இருவரில் ஒருத்திக்கு 'விஜயஸ்ரீ' என்றும், இன்னொருத்திக்கு 'நித்யஸ்ரீ' என்றும் பெயர். அம்பிகையின் ஆணைப்படி, இருவரும் தேவலோகத்திற்கு வந்தனர். நிரந்தரமாக அங்கேயே தங்குவது என்று முடிவெடுத்தனர். தங்களின் நற்பலன்களையெல்லாம் இந்திரன்மீது பொழிந்தனர். செல்வச் சிறப்போடும் வெற்றிக் களிப்போடும் மூவுலகங்களையும் தேவேந்திரன் ஆண்டான்.

    இவ்வாறு இருக்கையில், ஒருநாள், தன்னுடைய ஐராவத யானைமீது உலா சென்று கொண்டிருந்தான். எதிரில், எலும்பும் தோலுமாக, மான் தோல் அணிந்தவராக, துர்வாசர் வந்தார். உடலெல்லாம் சாம்பல்; கையில் நீண்ட தண்டம். இப்படியும் அப்படியுமாக ஆடிக்கொண்டு வந்தார். பித்துப் பிடித்தவர்போல் வந்தார். உண்மையில் அவரை அம்பிகையும் சிவனாருமே அனுப்பி இருந்தார்கள்.

    வசதிகளாலும் வளமையாலும் தேவேந்திரனுக்கு ஆணவம் தலைக்கேறியிருந்தது. தன்னை யாரும் எதுவும் செய்துவிட முடியாது என்னும் மதர்ப்பும், தான் அம்பிகையின் அருளுக்குப் பாத்திரமானவன் என்னும் ஆணவமும் தலைக்கேறி இருந்தன. யானைமீது அமர்ந்துகொண்டு, தேவர்களின் கரகோஷத்தை ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.

    தேவலோகம் வருகிற வழியில், கந்தர்வப் பெண் ஒருத்தியை துர்வாசர் சந்தித்திருந்தார். அழகானதொரு வீணையையுடன் மலர்மாலை ஒன்றையும் அப்பெண் அளித்திருந்தாள். அம்பிகை பராசக்தியை வழிபட்டு, வீணையையும் மாலையையும் பெற்றிருந்தாள். அவற்றை அப்படியே பிரசாதமாக துர்வாசரிடம் கொடுத்திருந்தாள்.

    அம்பிகையின் பிரசாதமாயிற்றே என்று எண்ணிய முனிவர், அம்பிகை பக்தனான இந்திரன் அவற்றைப் பெரிதும் மதிப்பான் என்றே கொணர்ந்தார். ஆனாலும், புறப்படும்போது, அம்பிகையும் ஐயனும், இந்திரனின் ஆணவத்தைப் பற்றிக் குறைப்பட்டிருந்தார்கள். நீண்டநாள் சக்தி உபாசகனான இந்திரன் மாறிப்போவான் என்று துர்வாசர் எண்ணவில்லை. எனவே, பிரசாத மாலையைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு, வீணையை வாசித்துக் கொண்டே வந்தார்.

    எதிரில் ஐராவதத்தின்மீது ஆரோகணித்த இந்திரனைக் கண்டவுடன், மாலையை அப்படியே அளித்தார்.

    கையில் வாங்கக்கூடத் தயங்கிய இந்திரன், யானையின் தும்பிக்கையைப் பிடித்து நீட்டி தும்பிக்கையில் அந்த மாலையை வாங்கிக் கொண்டான். அப்படியே யானையிடம் விட்டுவிட்டான். மாலையைத் தும்பிக்கையில் பற்றிய ஐராவதம், இழுத்துப் பிய்த்தது; மிச்சம் மீதியை எடுத்து வீசியது.

    அம்பாளின் மாலை என்று சொல்லிக் கொண்டே கொடுத்தபோதும், காதிலேயே வாங்கிக்கொள்ளாமல், அவமரியாதையாக இந்திரன் நடந்துகொண்டது, முனிவரின் சினத்தைக் கிளறியது. கோபத்தோடு அவர் ஏறிட்டபோது, விஜயஸ்ரீயோடும் நித்யஸ்ரீயோடும் இந்திரன் தலையசைத்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தான். இருவரும் சற்றே சங்கடமாக விழித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்; கீழே சரிந்திருந்த மலர்களையே கண்ணீரோடு நோக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

    துர்வாசர் தம்முடைய சாபத்தை ஏவிவிட்டார். விஜயஸ்ரீயும் நித்யஸ்ரீயும் இந்திரனுக்கும் இந்திரலோகத்திற்கும் இல்லாமல் போவார்கள் என்று சாபமிட்டுவிட்டார்.

    இந்திரனுடைய செல்வமும் வெற்றியும் உடனடியாகக் குன்றின. எந்த ஐராவதத்தின்மீது அமர்ந்திருந்தானோ, அந்த ஐராவதமும், அதன் அருகில் நின்ற உச்சைசிரவஸ் குதிரையும், எட்டத்தில் நின்று வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்த காமதேனுப் பசுவும், இலைகளையோ கிளைகளையோ அசைக்காமல் உறைந்து போயிருந்த கல்பக மரமும், அத்தனையும் காணாமல் போயின. இந்திரலோகம், பாழ்லோகம் ஆனது.

    நித்யஸ்ரீ புறப்பட்டாள்; நேரே வைகுண்டம் சென்றாள்; திருமாலின் காலடியில் விழுந்து கதறினாள்; அப்படியே அமர்ந்துவிட்டாள்.

    விஜயஸ்ரீ புறப்பட்டாள்; தானவர்களான அரக்கர்கள் எதிர்ப்பட்டார்கள்; வணங்கினார்கள்; அப்படியே அவர்களின் இருப்பிடம் சென்றுவிட்டாள். அன்றுமுதல், அரக்கர்களே போர்களில் வெற்றி பெற்றார்கள்.

    செல்வமும் செல்வாக்கும் இழந்து தவித்த இந்திரன், வியாழ குருவின் உதவியை நாடினான். ஆணவத்தால் நிகழ்ந்த தவறுகளை குரு சுட்டிக்காட்டினார். இருவருமாக, பிரம்மதேவனைச் சென்று வேண்டினர். அனைவருமாக வைகுண்டம் சென்று திருமாலின் அருளை நாடினர்.

    மூலிகைகள் சிலவற்றைக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லி, அம்பிகையை வேண்டி, இந்த மூலிகைகளைப் பாற்கடலில் போட்டுவிட்டுக் கடையத் தொடங்கினால், மறைந்தவை அத்தனையும் மீளும் என்று திருமால் வழி கொடுத்தார்.

    இதன் பின்னர்தான், பாற்கடல் கடைகிற வைபவமே தொடங்கியது. மூலிகைகளைக் கடலில் இட்ட இந்திரன், முறையாக அம்பிகையை வழிபட்டான். தவறுகளுக்காக மன்னிப்புக் கோரி அழுதான். குழந்தையைத் தாய் ஒதுக்குவாளா?

    தானவர்களையும் கூட்டுச் சேர்த்துக் கொண்டு, பாற்கடலைக் கடையும்படி அறிவுறுத்தினாள். இந்நிலையில், பின்னர் அசுரர்கள் என்றழைக்கப்பட இருப்பவர்களுக்கு 'தானவர்கள்' என்றே பெயர். இதன்படியே, தானவர்கள் ஒருபக்கமும் தேவர்கள் ஒருபக்கமுமாக நின்று பாற்கடலை கடைந்தார்கள். மத்தாக நின்ற மந்தரமலை நகரத் தொடங்கியது; மத்து நிலைக்காமல், கடலைக் கடைய முடியவில்லை. அம்பிகையின் கடைக்கண் பார்வையை தேவர்கள் நாட, தானவர்களோ, மந்தர மலையோடு சண்டையிட்டனர். தானவர்களின் ஏச்சுகளால் மனமொடிந்த மந்தரம் மேலும் சரிந்தது. அம்பிகை திருமாலை நோக்கினாள். கூர்ம அவதாரம் கொண்டு, அடியில் சென்று மலையைத் தாங்கிக்கொண்டதோடு, மலையின்மீதமர்ந்து, சரியாமல் அதனை நிலைநிறுத்தினார்.

    பேரொளி வடிவம் கொண்ட அம்பிகை, தேவர்களுக்கும் தானவர்களுக்கும் இடையில், ஒளியாகவே நகர்ந்தாள். ஒளியை உதாசீனப்படுத்திய தானவர்கள், தங்களின் வலிமையால் மட்டுமே பாற்கடலைக் கடையமுடியும் என்று எகத்தாளம் பேசி அறைகூவல் இட்டனர். தேவர்களோ, ஒளிப் பிரகாசத்தைக் கைகூப்பித் தொழுது, தேவியை வணங்கினர்.

    ஒருபக்கம், அட்டகாசமும் ஆர்ப்பாட்டமும்; மற்றொரு பக்கம், பணிவும் வணக்கமும்; விண்ணில் திரிந்த சித்தர்கள் வியப்போடு கண்டனர். அட்டகாசமான தானவர்கள் பக்கம், வியர்வை பெருகியது, வெப்பக் காற்று வீசியது. களைப்பும் உளைச்சலும் அலைக்கழித்தாலும், ஆணவத்தில் நின்ற தானவர்கள், ஆர்ப்பாட்டத்தை விடாமல் ஆட்டம் போட்டனர். பணிவான தேவர் பக்கம், குளிர் காற்று வீசியது. மேலும் பணிந்து அம்பிகையை மனதார வேண்டினர்.

    அம்பிகையின் பேரொளியைத்தான் உணரவில்லை; தங்களுக்கு மாற்றுப் பக்கத்தில் சூழல் மென்மையாக இருப்பதைக்கூட தானவர்கள் உணரவில்லை.

    இந்நிலையிலும், அம்பிகை பேதமில்லாமல் அருள்வதற்குத் தலைப்பட்டாள்.

    அம்பிகையின் அம்சமான வாருணிதேவி, கடலுக்குள்ளிருந்து வெளிப்பட்டாள். தானவர்களுக்கு எதிரில் போய் நின்றாள். ஐராவதம், உச்சைசிரவஸ் உள்ளிட்ட வசதிகள் வருமென்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தவர்களுக்கு, அவற்றை வைத்து மூவுலகையும் ஆளவேண்டும் என்று நோக்கிக் கொண்டிருந்தவர்களுக்கு, மென்மையும் பேரழகும் கொண்ட வாருணியை வைத்து என்ன செய்வது என்னும் ஐயம் ஏற்பட்டது, 'போ, போ' என்று வாருணியை விரட்டினார்கள்.

    விண்ணிலிருந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த சித்தர்கள், 'அசுர, அசுர' என்று ஒலி எழுப்பினார்கள். சுரபி என்றும் வழங்கப்பட்ட வாருணியை விரட்டியதால், சுரபிக்கு எதிரானவர்கள் என்னும் பொருளில் சித்தர்கள் சொன்ன 'அசுர' என்னும் பதமே பெயராக அமைய, இப்போதுதான், தானவர்கள் என்போர், அசுரர்கள் என்னும் புதுப்பெயர் பெற்றார்கள்.

    வாருணி, தேவர்கள் பக்கம் சென்றாள். அம்பிகையின் அருளை உணர்ந்துகொண்ட இந்திரன், வாருணியை வரவேற்று வணங்கினான்.

    இவ்வளவுதான், அம்பிகையின் அருள் தேவர்கள் பக்கம் பாய்ந்தது. பணிவுக்கும் பக்திக்கும் கிட்டிய பரிசு.

    முதலில், வெள்ளை வெளேரென்னும் உச்சைசிரவஸ் வெளிப்பட்டது. யானையை எதிர்ப்பார்த்திருந்த அசுரர்கள், ஏமாற்றத்தோடு தலையைத் திருப்பிக் கொள்ள, குதிரையைப் பற்றி தேவர்களிடம் கொடுத்தார் திருமால். தலையைத் திருப்புவதற்குள்ளாகவே, அப்சரப் பெண்கள் வெளிப் போந்தனர். அவர்களின் அழகைக் கண்டு, 'எனக்கு, உனக்கு' என்று அசுரர்கள், கூறுபோடத் தலைப்பட, இடமே கொடுக்காமல், அவர்களையும் தேவர்கள் பக்கமே திருமால் அனுப்பினார். அடுத்தது, பாரிஜாதச் செடி தலை தூக்கியது. நல்ல மணத்தை வெளியிட்டது. நறுமணத்திற்கு அசுரர்கள் முகம் சுழிக்க, அதுவும் தேவர்கள் பக்கமே சென்றது.

    இந்நிலையில்தான், அம்பிகை இன்னொரு விளையாட்டு விளையாடினாள். சந்திரனும், காலகூட நச்சும் ஒன்றாகத் தோன்றின. சந்திரனைச் சிவனார் பிடித்துக் கொண்டார். காலகூடத்தை நாகலோக நாகர்கள் உறிஞ்சி உண்டனர். இருப்பினும், விஷம் கூடுதலாக வழிந்தது.

    தடுமாறிப் போன தேவர்கள், அம்பிகையை வேண்டினர். அகக்கண்களில் அம்பிகையின் அருள் வதனத்தை நோக்கினர். திருக்கைலாயம் நோக்கி ஓடத் தொடங்கினர். விஷத்தை இன்னமும் கூடுதலாக விழுங்கும்படி, நாகர்களை அசுரர்கள் அடிக்கத் தொடங்கினர். நாகர்களும் வாசுகியும் இதனால் மேலும் விஷத்தை வெளியிட, இந்தச் சிக்கலில்தான், தேவர்களோடு கைலாயத்திற்கு அசுரர்களும் ஓடினர்.

    காலகூடத்தைத் தாமே ஏற்றுக் கொண்டு சிவனார் அருளிச்செய்ய, மீண்டும் கடைதல் தொடர்ந்தது. கௌஸ்துப மணி வெளிவர, திருமால் எடுத்துக் கொண்டார். விஜயம் என்னும் பெருமருந்து வெளிப்பட, பைரவர் ஏற்றார்.

    இதற்கெல்லாம் இடையில் நிகழ்ந்த இன்னொன்றையும் நாம் கவனிக்கவேண்டும்.

    ஒவ்வொரு பொருள் வெளிவர வெளிவர, பளபளப்பாகவோ பகட்டாகவோ தெரிந்தால், அது தங்களுக்குள் யாருக்கு என்று அசுரர்கள் ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிட்டனர். இப்படிச் சண்டையிட்டதாலேயே, கவனம் சிதறிய நேரத்தில், அதை வேறொருவர் எடுத்துக்கொள்வதைத் தடுக்கமுடியவில்லை. தேவர்களோ, அது எடுப்பவர்க்கு உரித்தானது என்று ஒற்றுமையோடும் பணிவோடும் இருந்தனர்.

    இவ்வளவுக்கும் பின்னர், கையில் அமிழ்த கலசத்தோடு தன்வந்திரி வெளிப்பட்டார். அடுத்த கணமே, ஸ்ரீ லட்சுமிதேவியும் வெளிப்பட்டாள். மலங்க மலங்க விழித்த அசுரர்களுக்கு, அமிழ்தம் வந்துவிட்டது என்பது புரியவே நேரமானது. சித்தர்களும் தேவர்களும் திருமாலும் பிரம்மாவும் தேவியைப் பலவிதமாகத் துதித்தனர். அம்பிகையின் கடைக்கண் நோக்கைப் புரிந்துகொண்ட சகரன் (கடல் அரசன்), லட்சுமியைத் திருமாலிடம் சேர்ப்பித்தான்.

    அமிழ்தத்திற்கான சண்டை ஆரம்பித்தது. அம்பிகையை வழிபட்ட திருமால், மோகினி வடிவம் தாங்கி அசுரர்களை திசை திருப்பி அகற்றினார். இப்போதும்கூட, பெண் வடிவிலும் பேரழகிலும் மயங்கித்தான் அசுரர்கள் அமிழ்தத்தை இழந்தனர்.

    பிரம்மாண்ட மகாபுராணத்தின் பகுதியான லலிதோபாக்கியானம், இந்த நிகழ்ச்சியை வெகு விரிவாக விளக்குகிறது.

    தவறு செய்தாலும் அம்பிகை மன்னிப்பாள். எப்போது? பணிவும் பக்தியும் ஒற்றுமையும் அன்பும் இருந்தால், மன்னிப்பாள்; அள்ளிக் கொடுப்பாள்; அருளை வழங்குவாள்.

    தொடர்புக்கு:- sesh2525@gmail.com

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • அன்பை உதாசீனப்படுத்துகின்ற உறவுகள் இருக்கத்தானே செய்கின்றன.
    • வாழ்க்கைப் பயணத்தில் எத்தனையோ விதமான மனிதர்களைப் பார்க்கின்றோம்.

    தனிமரம் போன்றதா நம் வாழ்க்கை? இல்லை! செடிகொடிகளும் தருக்களும் தழைத்தோங்கிப் பூக்கள் பூத்துக் கனிகள் குலுங்கிட, ஆயிரக்கணக்கான பறவைகள் கூடுகட்டிக் கொண்டாடும் ஆனந்தச் சோலை போன்றதுதான் மனித வாழ்க்கை.

    வாழ்க்கை என்றால் அப்படிதான் இருக்க வேண்டும். சொந்தபந்தங்கள் சூழ்ந்திருக்க வேண்டும். உறவுகள் வாழ்வின் பலம். விருந்து உபசரிப்புகள் இன்பம். ஆதரவாய்த் தாங்கிக் கொள்வதற்குத் தோள்கள் அவசியம். உறவுமுறைதானே தனிமனிதர்களைச் சமூகக் குழுக்களாக ஒருங்கிணைக்கின்றது. கூட்டுறவின் வலிமை மகத்தானது.

    விழும்போது தூக்கிவிடுவதற்குக் கனிவான கைகள்; உதவிக்கு ஓடிவரத் தயங்காத கால்கள்; ஆறுதல் தேடும் தருணங்களில் அரவணைக்கின்ற நெஞ்சம்; உயர்வோ தாழ்வோ, உடனிருக்கின்ற தோழமை - இவற்றையெல்லாம் தனித்து வாழ்கின்ற ஒரு தனிமனிதன் பெறமுடியுமா? சொந்தபந்தங்கள் வேண்டும்.

    எல்லாருக்கும் சொந்தபந்த உறவுகள் இருக்கத்தான் செய்கின்றன. ஆனால், அவை நல்ல சொந்தங்களா, நம்பகமான உறவுகளா என்பதுதான் முக்கியமான விஷயம்.

    பக்கத்தில்தான் இருப்பார்கள். ஆனால் நீங்கள் பரிதவிக்கும் நேரங்களில் தங்களுக்குத் திரையிட்டுக் கொள்வார்கள். நீங்கள் எப்போது விழுவீர்கள் என்பதைக் காண ஆவலோடு காத்திருப்பார்கள்.

    உங்கள் அன்பை உதாசீனப்படுத்துகின்ற உறவுகள் இருக்கத்தானே செய்கின்றன. நல்லவர்களும் இருக்கிறார்கள். வாழ்க்கைப் பயணத்தில் எத்தனையோ விதமான மனிதர்களைப் பார்க்கின்றோம். யார்யாரோ உறவுமுறைகளில் வந்து சேர்கிறார்கள். நல்லவர்கள் யார்யார் என்பதை அவ்வளவு சுலபமாகக் கண்டுகொள்ள முடிவதில்லை.

    நிலா எப்போதும் தனது ஒரு பக்கத்தை மட்டுமே பூமிக்குக் காண்பித்துக் கொண்டிருக்கிறது. அதேபோல், பல மனிதர்களின் ஒருபக்கம் மட்டும்தான் நமக்குத் தெரிகிறது; மறுபக்கம் தெரிவதில்லை.

    நாம் காண்கின்ற அந்த ஒருபக்கம் போலித்தனமான வார்த்தைகளாலும், விஷமேறிய புன்னகைகளாலும் நிறைந்திருக்கிறது.

    பொறாமைகளும் சதித்திட்டங்களும் கொடூரச் சிந்தனைகளும் குத்தீட்டிகளும் மறுபக்கத்தில் மறைவாய் பதுங்கி இருக்கின்றன. அவை நம் கண்களுக்குப் புலப்படுவதில்லை.

    பசிபிக் கடலின் சராசரி ஆழம் 16,000 அடி. இந்தியப் பெருங்கடல் 13,002 அடி. அட்லாண்டிக் கடல் 12,880 அடி. பசிபிக் கடலின் மிக ஆழமான பகுதியின் ஆழம் 35,000 அடி. அட்லாண்டிக் கடலின் மிக ஆழமான பகுதி 30,246 அடி. ஹட்சன் வளைகுடா 600 அடிதான்.

    இப்படி கடலின் ஆழத்தைக்கூட கணக்கிட்டுச் சொல்ல முடிகிறது. ஆனால், நம் எதிரில் இருப்பவர்களின் ஆழ்மன சூழ்ச்சிகளைத்தான் நம்மால் கணக்கிட முடியவில்லை.

    நல்லவர்களைப் போன்ற முகபாவம் இருக்கும். அப்பாவிகள்போல் தங்களைக் காட்டிக் கொள்வார்கள். சிரித்துச் சிரித்துப் பேசியபடியே வார்த்தைகளில் விஷத்தை ஏற்றுவார்கள். கூர்ந்து கவனித்தால் மட்டுமே அவர்கள் எவ்வளவு ஆபத்தானவர்கள் என்பதை நீங்கள் கண்டுகொள்ள முடியும்.

    அரிதார சொந்தங்களிடமும் அழுத்தமானவர்களிடமும் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும். கூடுமானவரையில் விலகி இருப்பதே நல்லது.

    குளோரினைப் போன்றவர்களும் உண்டு. எப்படி தெரியுமா? குளோரின் என்பது நச்சுத் தன்மை கொண்டது. ஆபத்தை விளைவிக்கக்கூடியது. முதலாம் உலகப் போரில் முதன்முதலாக நச்சு வாயு பயன்படுத்தப்பட்டதே. அது குளோரின்தான். அதே சமயம், மக்களின் ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாக்கவும் குளோரின் உதவுகிறது. நோயை உண்டுபண்ணும் கிருமிகளையும், நுண்ம உயிரிகளையும் கொல்லும் பலவகை மருந்துகளில் குளோரின் கலந்திருக்கிறது.

    சிலர் அப்படிதானே இருக்கிறார்கள். அவ்வப்போது நல்லது செய்வார்கள். நாம் மதிமயங்கி அவர்களை நம்பிவிடுவோம். அவர்கள் எப்போது நமக்கெதிராய்க் குழிபறிப்பார்கள் என்பதை நம்மால் யூகிக்கவே முடியாது. அவர்கள் செய்கின்ற தீங்கு, நம்மை அவமானப்படுத்துவதாக அல்லது பிரச்சினைகளுக்குள் சிக்க வைப்பதாக இருக்கும். அப்படிப்பட்டவர்களிடம் நாம் கூடுதல் ஜாக்கிரதையாக நடந்து கொள்வது மட்டுமல்ல; மிக சாமர்த்தியமாகவும் அவர்களை மேற்கொள்ளத் தெரிய வேண்டும்.

    திருமண வைபவங்களில் அல்லது குடும்பத்தின் பிற நிகழ்வுகளில் உறவினர்கள் கூடி இருக்கின்ற போது, சில இடங்களில் தகராறுகள் ஏற்பட்டுவிடுவதுண்டு. இருக்கைகளை இழுத்துப் போட்டு வட்டமாக உட்கார்ந்து கொண்டு என்றோ நடந்த சம்பவத்தைப் பேசத் தொடங்குவார்கள். அது தேவையற்ற ஒன்றாக இருக்கும். அதைப் பேசிப் பேசி வார்த்தை முற்றி வாய்ச்சண்டையாக மாறி, கடைசியில் அவர்கள் மனவருத்தங்களுடன் கலைந்து செல்வார்கள்.

    காரணம் என்ன? எப்போதோ நடந்த ஒரு விஷயத்தைக் கசப்பான சம்பவமாக மனதில் தேக்கி வைத்துக் கொண்டிருப்பதுதான்.

    'உங்கள் இருதயத்தில் கசப்பான வைராக்கியத்தையும் விரோதத்தையும் வைத்தீர்களானால், நீங்கள் பெருமை பாராட்ட என்ன இருக்கிறது. அது பேய்த்தமானது. வைராக்கியமும் விரோதமும் எங்கே உண்டோ, அங்கே கலகமும் சகல துர்ச்செயல்களும் உண்டு' என்று பைபிள் கூறுகிறது. இது எத்தனை பெரிய சத்தியம்!

    பழைய கதைகளை மறக்காமல் பிடித்து வைத்துக்கொண்டு, சண்டை இழுப்பதற்கென்றே சிலர் வருவார்கள். பெரிய கலவரத்தையே உருவாக்கிவிடுவார்கள். நிம்மதியைச் சிதைப்பார்கள். அதுதான் அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி.

    அன்பு எங்கு உள்ளதோ அங்குதான் உறவுகள் வளரும்.

    அன்புதான் உள்ளங்களை இணைக்கும். அன்புதான் சொந்தங்களை வலுப்படுத்தும். உறவு என்பது இருவழிப் பாதை. இருபுறத்திலிருந்தும் அன்பு வெளிப்பட வேண்டும். அப்படியானால்தான் சொந்தங்கள் நிலைக்கும். பலர் அதைப் புரிந்து கொள்வதில்லை. அதனால்தான் பிரச்சினைகள்.

    பல குடும்பங்களில் ரத்த சொந்தங்களுக்குள் பிரிவினைகள். அண்ணன் தம்பிக்கிடையே சொத்துத் தகராறு. நீதி மன்றத்தில் வழக்குகள். வக்கீலுக்கும் கோர்ட்டுக்கும் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் செலவு செய்வார்கள். ஆனால், உடன்பிறப்புகள் ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக்கொடுக்க மறுக்கிறார்கள்.

    முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்வார்கள். பேச மாட்டார்கள். தங்கள் வாழ்வின் இறுதிவரை அப்படியே இருந்துவிட்டு, அதே பகையைத் தங்கள் சந்ததிக்கு விட்டுச் செல்வார்கள். பின்வருபவர்களுக்குக் காரண காரியம் எதுவுமே தெரியாமல் தலைமுறை தலைமுறையாய் பகை வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும். அதில் என்ன பெருமை?

    உறவுகளின் பிடிமானம் என்பதே அன்புதான். துன்பத்தில் மனதை ஆற்றுவதும் தேற்றுவதும் அதுதான். அன்பினால் கட்டப்பட்ட சொந்தங்கள் ஒருபோதும் பிரிவதில்லை.

    தசரதனிடம் கைகேயி கேட்ட வரங்களினால், நாடாள வேண்டிய ராமனுக்கு வனவாசம். பரதனுக்கு அரியணை. மனத்தளவில் பரதன் அதனை ஏற்கவில்லை.

    இந்நிலையில், வனத்தில் ராமனைச் சந்திக்க பரதனும் சத்ருக்னனும் வருகிறார்கள். சித்திரக்கூடத்தில் இருந்த ராமனிடம், அயோத்தியில் நடந்ததையெல்லாம் கூறி அவனின் காலில் விழுந்து கதறுகிறார்கள். ராமன் அவர்களை அணைத்துத் தேற்றுகிறான்.

    மான்தோல் ஆடையும் சடையுமாக தவக்கோலம் பூண்டிருந்தான் பரதன்.

    'பரதா, ஏன் இந்தக் கோலம்? கேட்கிறான் ராமன்.

    'அயோத்தியை அரசாள வேண்டியவர் நீங்கள்தான். ஆனால் வனவாசம் கொண்டுள்ளீர்கள். எனவே நீங்கள் எத்தனை காலம் தவக்கோலத்தில் இருப்பீர்களோ அத்தனை காலம் நானும் தவக்கோலத்தில்தான் இருப்பேன்' - பரதன் கூறுகிறான்.

    'பரதனே, என்னுடைய இந்தத் தவக்கோலம் தந்தையின் வார்த்தையைக் காப்பாற்றுவதற்காக. நீயோ நாடாள வேண்டியவன். நமது தந்தையின் வாக்கை நீயும் காப்பாற்ற வேண்டாமா?' என்று கனிவுடன் தம்பியிடம் பேசுகிறான் ராமன்.

    பரதன் அதை ஏற்பதாக இல்லை. ராமனை தன்னுடன் அயோத்திக்கு அழைத்துச் சென்று அரசாட்சியை ஒப்படைப்பதில் பிடிவாதமாக நிற்கிறான்.

    ராமனுடைய நிலைப்பாட்டிலும் மாற்றமில்லை. பரதன் மன்றாடுகிறான். ஜாபாலி என்னும் புரோகிதர் பற்பல வாதங்களை எடுத்துரைக்கிறார். அவற்றையெல்லாம் மறுத்துவிட்ட ராமன், பதினான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பின்பே அயோத்திக்கு வருவதாகக் கூறிவிடுகிறார்.

    'நீங்கள் என்னுடன் வரவில்லை என்றால், நானும் இங்கேயே இருந்து உயிரை மாய்த்துவிடுவேன்' என்கிறான் பரதன்.

    'உயிரை விடுவது வீரனுக்கு அழகல்ல' என்று அறிவுறுத்துகிறான் ராமன்.

    'ராமன் வரும்வரை அயோத்திக்கு வரமாட்டேன்' என்று சபதம் செய்திருந்தான் பரதன். எனவே, ராமனின் பிரதிநிதியாக அவனது பாதுகைகளை அரியணையில் வைத்து ஆட்சி செய்யலாம் என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. அதன்படி, ராமனின் பாதுகைகளைத் தனது தலையின் மீது தாங்கி, கரம்கூப்பி பரதன் நடந்த காட்சியை ராம காவியத்தில் பார்க்கிறோம்.

    அதுதான் சகோதரப் பாசம். ரத்தம் பேசும். ஒருவர்க்காய் ஒருவர் அழ வேண்டும். ஒருவரை ஒருவர் அரவணைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அதற்காகத்தான் சொந்தங்கள்.

    நமது இன்பதுன்பங்களைப் பிறரிடம் பகிர்ந்துகொள்ளும் போது இன்பம் இரட்டிப்பாகும்; துன்பம் பாதியாகும். உறவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டுதான் குடும்பமும் சமுதாயமும் இயங்குகின்றன.

    நாலுபேர் கூடுகின்ற போது நல்லவற்றைப் பேச வேண்டும். நல்லவற்றைச் செய்ய வேண்டும். சிலர் கஷ்டப்பட்ட நிலையில் இருப்பார்கள். அவர்களுக்கு உதவி செய்ய வேண்டும். சிலர் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண முடியாமல் திணறிக் கொண்டிருப்பார்கள். அவர்களுக்கு உண்மையான கரிசனையுடன் ஆலோசனை வழங்க வேண்டும். முக்கியமாக, உள்ளன்போடு பழக வேண்டும்.

    அப்படியானால்தான், உறவுகள் தொடரும். அத்தகைய உன்னத உறவுகள் வாழ்வின் சுமையாக அல்லாமல், நம்பகமான வழித்துணையாகத் திகழும்.

    இன்று வீடுகளுக்கு உறவினர்களின் வருகை அரிதாகிப் போய்விட்டது. காகம் கரையும் போது வாசலுக்கு ஓடிவந்து, உறவினர்கள் வருகிறார்களா என்று ஆவலுடன் எட்டி எட்டிப் பார்த்த காலம் மலையேறிவிட்டது. எனவே, இன்றைய தலைமுறைக்கு உறவினர்களின் முகங்களும் தெரியாது; உறவு முறைகளும் தெரியாது. இதெல்லாமே காலத்தின் கோலம்தான்.

    சொந்தபந்தங்களின் திரட்சியே வாழ்வின் வளம். அதன் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்த நம் முன்னோர்கள் பல விஷயங்களைச் சொல்லிச் சென்றிருக்கிறார்கள். உறவினர்கள் நம் கனவில் வந்தால்கூட பல நன்மைகளாம். என்னவெல்லாம் என்று பாருங்கள்:

    உறவினர்களைக் கனவில் கண்டால், உங்கள் வாழ்க்கையில் சந்தோஷ நிகழ்ச்சி நடைபெறும். உங்களைத் தேடி நல்ல செய்திகள் வந்து சேரும். நல்ல நண்பர்கள் கிடைப்பார்கள். நீண்ட நாட்களாகத் தடைபட்டுக் கிடந்த காரியங்கள் கைகூடும். பணப்பற்றாக்குறை நீங்கும். தொலைவில் முன்னேற்றம் உண்டாகும். வீட்டில் சுபகாரியங்கள் நடக்கும்.

    இப்படியெல்லாம் நம் முன்னோர்கள் சொல்லியிருக்கிறார்களே. ஏன் சென்னார்கள்? உறவுகள் தொடர்ந்திருக்க வேண்டும் என்பதற்காகத்தான். நல்லுறவுகளால் குடும்பங்கள் வலுப்பெற வேண்டும் என்ற நோக்கில்தான்.

    நாம் எப்போதும் நம் மனதில் கொள்ள வேண்டிய விஷயங்கள் உண்டு:

    உறவினர்களை அவமானப்படுத்தக்கூடிய வார்த்தைகளை ஒருபோதும் பேசக் கூடாது. அவர்களின் மனதைக் காயப்படுத்தும் செயல்களில் ஈடுபடக் கூடாது. வீண்பழி சுமத்திக் குற்றப்படுத்துவதையே நோக்கமாகக் கொண்டிருக்கக் கூடாது. சுயலாபத்தை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு சொந்தம் கொண்டாடக் கூடாது. நல்ல காரியங்கள் கைகூடி வரும்போது, அதில் மூக்கை நுழைத்துக் கெடுத்துவிடக் கூடாது. உபசரிப்பதற்கும் உதவி செய்வதற்கும் முந்திக் கொள்ள வேண்டும். அன்பைப் பரிமாறுவதன் மூலம் அன்பைப் பெற வேண்டும். அப்படியெனில், உறவுகள் தழைக்கும். மனித சமுதாயம் சிறக்கும்.

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • தந்தை பெரியாருக்கும், பெருந்தலைவர் காமராஜருக்கும் அடிப்படைக் கருத்துக்களில் ஓர் ஒற்றுமை இருந்தது.
    • சமுதாய சீர்திருத்த உலகில் நமக்கு கிடைத்திட்ட ஒளிவிளக்கு பெரியார்.

    பெருந்தலைவர் காமராஜர் பற்றி எழுதப்பட்டு வருகிற இந்த தொடரில் இதுவரை கேள்விப்படாத பல செய்திகள் இடம் பெற்று வருகின்றன. காமராஜர் வாழ்க்கையிலே இப்படி எல்லாம் நடந்ததா என்று கேள்வி மேல் கேள்வி கேட்டவர்கள் எண்ணிக்கை ஆயிரக்கணக்கில் இருக்கும். மாலை மலர் ஏட்டிலே பிரசுரம் ஆவதால் கிராமங்கள் வரை இச்செய்திகள் போய் சேருகின்றன. ஒவ்வொரு வியாழக்கிழமையும் ஆவலோடு தேடிப்பிடித்து வாங்கி படித்து மகிழ்வதற்கு என்று ஒரு வாசகர் கூட்டம் காத்திருக்கிறது.

    மாலை மலர் டாட் காம் இணையதளத்திலும் இக்கட்டுரை வெளியிடப்படுவதால் உலக அளவில் உள்ள தமிழ் மக்களின் பார்வைக்கும் போய் சேர்ந்து பாராட்டுகளை அள்ளிக் கொண்டு வருகிறது என்பது ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தி ஆகும்.

    கடந்த மூன்று வாரங்களாக தந்தை பெரியாருக்கும் பெருந்தலைவர் காமராஜருக்கும் இருந்த தொடர்பு பற்றியும், நட்பு பற்றியும் எழுதி இருந்தேன். என்ன ஆச்சரியம்... திராவிடர் கழகத் தலைவர் வீரமணி அய்யா அவர்கள் என்னை அலைபேசியிலே அழைத்தார்கள். உங்கள் கட்டுரை ஒவ்வொன்றையும் வாரந்தோறும் வரி விடாமல் படித்து வருகிறேன். புள்ளி விவரங்களோடு மிகத் துல்லியமாக எழுதி வருவதற்கு எனது பாராட்டுகளை உங்களுக்கு தெரிவிக்கவே அழைத்தேன் என்று சொன்னபோது திக்கு முக்காடிப் போனேன்.

    இன்று இருக்கிற அரசியல்வாதிகளிலே முதல் வரிசையில் இருக்கிற மூத்த அரசியல்வாதி அய்யா வீரமணி என்றால் அது மிகை ஆகாது. தந்தை பெரியார் இருந்தவரை அவர் நிழலாக இருந்து உழைத்த பெருமைக்குரியவர். பெரியார் மறைந்ததற்குப் பிறகு அவரது அடியொற்றி அணுவளவும் பிசகாமல் பெரியாரின் கொள்கை தீப்பந்தத்தை ஒளி குன்றாமல், சூடு தணியாமல் ஏந்தியபடி உலா வருபவர். இன்று அனைத்துக் கட்சித் தலைவர்களாலும் மதிக்கப்பட்டு போற்றப்படுபவர். 90 அகவையிலும் சளைக்காமல், தளராமல் அரசியலில் தொடர்ந்து பயணிப்பவர்.

    விடுதலை நாளிதழில் ஆசிரியராக இருந்து சமுதாய சீர்திருத்தக் கருத்துக்களை நாடெங்கும் பரப்பி வருகிறவர். இப்படி பல பெருமைகளுக்கு சொந்தக்காரரான வீரமணி அய்யாவின் பாராட்டினை யான்பெற்ற பெரும் பேறாகவே எண்ணி மகிழ்கின்றேன்.

    அது மட்டுமல்ல கட்டுரை வெளியாகின்ற அன்றைய தினம் வருகின்ற நூற்றுக்கணக்கான அலைபேசி அழைப்புகளில் சில முக்கிய பிரமுகர்களை மட்டும் நன்றியுடன் குறிப்பிட விரும்புகிறேன். தற்போது ஈரோடு தொகுதியில் காங்கிரஸ் வேட்பாளராக போட்டியிடுகின்ற தலைவர் ஈ.வி.கே.எஸ். இளங்கோவன், காங்கிரஸ் பேரியக்கத்தின் ஊடகப் பிரிவு தலைவர் கோபண்ணா, கட்டுமான தொழிலாளர் வாரிய தலைவர் பொன் குமார், பனைமர வாரிய தலைவர் எர்ணாவூர் நாராயணன், பெருந்தலைவர் மக்கள் கட்சி தலைவர் என்.ஆர். தனபாலன், விடுதலை சிறுத்தை கட்சியின் தலைவர் எழுச்சித் தமிழர் தொல். திருமாவளவன், குடியரசு கட்சித் தலைவர் செ.கு.தமிழரசன், வி.ஐ.டி. வேந்தர் ஐயா கோ.விசுவநாதன், முன்னாள் அமைச்சர் டாக்டர் எச்.வி.ஹண்டே, டாக்டர் சவுந்தர்ராஜன், பேராசிரியை நாவுக்கரசி, சரஸ்வதி ராமநாதன், பெருங்கவிக்கோ வாமு.சேதுராமன், முன்னாள் அரசவை கவிஞர், திரைப்படப் பாடல் ஆசிரியர் முத்துலிங்கம், எழுத்து வேந்தர் லேனா தமிழ்வாணன், த.மா.கா. வர்த்தக அணி தலைவர் ஆர்.எஸ்.முத்து, த.மா.கா. செயற்குழு உறுப்பினர் சிவபால், பொறியியல் பேராசிரியர் ராஜராஜன், எழுத்தாளர் யூ.எஸ்.எஸ்.ஆர். நடராசன், கவிஞர் கார் முகிலன், மூத்த வழக்கறிஞர் க.சக்திவேல், முன்னாள் தலைமைச் செயலாளர் ராசேந்திரன், பிரபல ஓவியக் கலைஞர் நானா, கைவினைஞர் முன்னேற்றக் கழக தலைவர் மதுரை ஆர். எம்.சண்முகநாதன், துணைத் தலைவர் ஆர்.ஏ.பாலன், பெங்களூர் பார்த்தசாரதி... இப்படி பெயர்களை சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். இன்னும் அன்றைய தினம் தொடர்பு கொண்டு பேசுகிற வாடிக்கையான வாசகர்களின் பட்டியல் மிக மிக நீளமானது. அவர்கள் எல்லோரின் பெயரையும் குறிப்பிட இயலாமைக்கு வருந்துகிறேன்.

    ஆரம்பத்தில் இக்கட்டுரை தொடருக்கு எப்படி வரவேற்பு இருக்கும், வாசகர்கள் மத்தியில் இது எடுபடுமா என்ற கேள்வி எழுந்தபோது மாலைமலர் நிர்வாகம் கொடுத்த உற்சாகமே என்னை எழுத தூண்டியது என்பதை நன்றியுடன் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.

    ஒரு வீட்டிற்கு முக்கியமான தேவையாக கருதப்படுவது ஆழமான, அதேசமயம் உறுதியான அஸ்திவாரம் தான். இன்று எழிலோடு விளங்குகிற தமிழகம் என்ற வீட்டிற்கு அன்றைய தினம் காமராஜர் போட்ட அஸ்திவாரமே பலமாகவும் முதன்மையாகவும் விளங்குவதற்கு அடிப்படை காரணமாகும். காமராஜருக்கு பிறகு வந்த முதலமைச்சர்களின் ஒவ்வொரு வரும் ஒவ்வொரு வகையில் அவரவர் பாணியில் சிறப்பு சேர்த்திருக்கிறார்கள் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மையாகும்.

    அப்படி வந்த முதல்வர்களில் இன்றைய முதல்வர் மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள் புதிய திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்துவதிலும் நிர்வாகத்தை கட்டுக் கோப்பாக கொண்டு செல்வதிலும் எளிமையான அணுகுமுறையிலும் காமராஜரை போலவே செயல்பட்டு பெரும் புகழும் பெற்று வருகிறார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

    கட்டுரையின் மையப்பகுதிக்கு வருவோம். தந்தை பெரியாருக்கும் பெருந்தலைவர் காமராஜருக்கும் மிகப்பெரிய நெருக்கம் இருந்தது என்றும் அவர்கள் இருவரும் அடிக்கடி ரகசியமாக சந்தித்துக் கொள்கிறார்கள் என்ற பேச்சும் பரவலாக இருந்தது என்னவோ உண்மைதான். ஆனால் வரலாற்றை புரட்டிப் பார்க்கும் பொழுது அவர்கள் இருவரின் சந்திப்பும் அபூர்வமாகத்தான் நிகழ்ந்திருக்கிறது. இந்த கருத்தினை கி.வீரமணி அய்யாவும் உறுதிப்படுத்தி என்னிடம் பேசினார்.

    இந்த இரண்டு தலைவர்களுமே அடிப்படையில் மிக மிக எளிமையானவர்கள். அடித்தட்டு மக்களை மேலே கொண்டு வர பாடுபட்டார்கள். அழுத்தப்பட்டு கிடக்கின்ற தமிழ் சமுதாயத்தை உயர்த்திப் பிடிப்பதற்காக உழைத்தவர்கள். மூடநம்பிக்கைகளிலும் சம்பிரதாயச் சடங்குகளிலும் நூற்றுக்கு நூறு விழுக்காடு நம்பிக்கை இல்லாதவர் பெரியார். ஆனால் பெருந்தலைவர் காமராஜர் இவைகளுக்கு அதிகமான முக்கியம் கொடுக்காமல் கடமை செய்வது ஒன்றிலேயே தனது கவனத்தை செலுத்தியவர். பெரியார் முழுக்க முழுக்க நாத்திகவாதி. பெருந்தலைவரோ ஆத்திகவாதியும் அல்ல. நாத்திகவாதியும் அல்ல. இருவருக்கும் இடையே இருந்தது இந்த சின்ன வேறுபாடு தான்.

    உதாரணத்திற்கு ராயக்கோட்டை என்ற ஊரிலே 26.4.1966 அன்று காமராஜர் பேசிய பேச்சினை சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன்.

    எனக்கு கடவுள் நம்பிக்கை இல்லை என்று சில பேர்கள் இப்போது பேச ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். இதனை கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும். வேடிக்கை என்னவென்றால் கடவுள் பெயரை சொல்லிக்கொண்டு ஏழை மக்களை மேலும் ஏழையாக்க நினைப்பவர்கள் தான் இப்படி கூறுகிறார்கள். நீ ஏழையாக இருப்பது... எப்போதும் ஏழையாக இருக்க வேண்டும் என்பது உன் தலையெழுத்து. இது கடவுள் இட்ட கட்டளை என்று கூறி ஏமாற்றி வருகிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் மட்டும் உயரத்திலே இருக்க வேண்டுமாம்.

    உழைத்து வாழ்பவர்கள் ஏழையாய் இருப்பதே தலைஎழுத்து என்றால் அதை மாற்றி எழுத வேண்டியது நமது கட்டாய கடமை என்பதைத்தான் நான் சொல்லுகிறேன். எனவே கடவுள் பெயரைச் சொல்லி உங்களை ஏமாற்றுகிறவர்கள் தான் என்னை கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாதவன் என்று சொல்கிறார்கள். அதனை நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

    ரஷ்யாவும், அமெரிக்காவும் செல்வம் கொழிக்கும் நாடாக இருக்கிறது. அங்கே இவற்றுக்கெல்லாம் முக்கியத்துவம் இல்லை. அந்த நாடுகளைப் போல நாமும் முன்னேற வேண்டும் என்றால் கடவுள் நம்பிக்கை இருந்தால் மட்டும் போதாது. அதற்காக கடுமையாக உழைத்தாக வேண்டும். சோம்பேறியாக இருந்து கடவுளை எண்ணி கைகட்டிக் கொண்டிருந்தால் எப்படி சாப்பிடுவது? என்று பேசினார் பெருந்தலைவர் காமராஜர். விடுதலை நாளேட்டில் அடுத்த நாளே 27-4-1966 அன்று வெளியானது இந்த பேச்சு.

    "நாட்டிலே யாரும் தாழ்ந்தவர்கள் இல்லை. எல்லோரும் சமமே. நாம் குறிப்பிட்ட ஒரு சமூகத்தை தாழ்த்தி வைத்திருந்தோம். நாமே நம்மில் சிலரைத் தாழ்த்தி வைத்துக் கொண்டிருந்தால் நாடு எப்படி முன்னேறும்? நமக்குள் உயர்வு தாழ்வு இருப்பது மிகவும் ஆபத்து. நமக்குள் ஒற்றுமை இல்லையெனில் பாடுபட்டு வாங்கிய சுதந்திரம் பறிபோய் விடும்" என்று பல இடங்களில் தனது கருத்தினைப் பேசி பதிவு செய்தார் காமராஜர்.

    இப்படி தந்தை பெரியாருக்கும், பெருந்தலைவர் காமராஜருக்கும் அடிப்படைக் கருத்துக்களில் ஓர் ஒற்றுமை இருந்தது. அந்தக் கருத்துக்களைத் தெரிவித்த பாணியில் வேண்டுமானால் சிறு சிறு வித்தியாசங்கள் இருந்திருக்கலாம். உதாரணத்திற்குச் சொல்ல வேண்டுமென்றால் பெரியார் ஆணி அடித்தது போல் சொல்கின்ற சில கருத்துக்களை, காமராஜர் தலையிலே குட்டுவது போல பேசியிருப்பார். இவையெல்லாம் திட்டமிட்டு பேசிய பேச்சுக்கள் அல்ல. இருவரின் இயல்புக்கேற்றபடி, இதயத்தில் இருந்து வெளிப்பட்டவையே.

    1967-ல் தமிழகத்தில் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டு தி.மு.க. கோட்டையில் அமர்ந்த பிறகும், காமராஜரின் பெருமைகளைச் சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார் பெரியார். இப்படிக் கண்ணை மூடிக் கொண்டு காமராஜரை நான் ஆதரித்ததற்கு காரணம் அவரது ஆட்சிக் காலத்தில் தமிழர்களுக்கு கிடைத்த அபாரமான நன்மைகள்தான் என்று பேசிய பெரியார்... இதற்காகக் காங்கிரசுக்காரர்களிடம் இருந்து எவ்விதப் பாராட்டுகளையும் நான் அடைந்ததில்லை. மாறாக பல அலட்சியக் குறிப்புகளையும், வெறுப்புகளையும் நிறையவே பெற்றிருக்கிறேன் என்பதையும் குறிப்பிடுகிறார்.

    காங்கிரசிலே இருக்கிற பெரிய மந்திரிகளையோ அல்லது பாராளுமன்ற உறுப்பினரையோ அல்லது சட்டமன்ற உறுப்பினரையோ நான் சந்தித்ததுமில்லை. மனம் விட்டுப் பேசியதுமில்லை. எந்த நட்பையும் நான் கொண்டதுமில்லை. என்னைப் பொறுத்தவரையில் காமராஜர் என்ற ஒரு மாபெரும் மனிதரின் முயற்சியால் தமிழகம் அடைந்திருக்கும் நன்மைதான் என் கண்களுக்கு தெரிகிறது. அதனால்தான் 14 ஆண்டு காலம் தொடர்ந்து காங்கிரஸ் இயக்கத்துக்கு ஆதரவு காட்டி வருகிறேன் என்பதையும் பேசி பதிவு செய்துள்ளார் பெரியார்.

    சந்தர்ப்பதிற்கேற்றவாறு பேசுகிற சராசரி அரசியல்வாதிகளின் மத்தியில், எவ்விதப் பிரதிபலனும் பாராமல் தமிழர் நலன் ஒன்றையே குறிக்கோளாய்க் கொண்டு, தனித்துவம் நிறைந்த தலைவராக அவர் செயலாற்றி வந்ததால்தான் "தந்தை பெரியார்" என்று தமிழகம் அவரைக் கொண்டாடியது.

    காமராஜர் அகில இந்திய அரசியலுக்கு சென்றதில் தந்தை பெரியாருக்கு வருத்தம் இருந்தாலும், வட இந்தியத் தலைவர்கள் "வணக்கம்" சொல்லுகிற அரியாசனத்தில் அல்லவா அமர்ந்திருக்கிறார். இது எந்தத் தமிழனுக்கும் கிடைக்காத பெருமைதானே என்பதிலே உள்ளூர பெரியாருக்கு மகிழ்ச்சி இருந்தது.

    பண்டித ஜவகர்லால் நேரு மறைந்த போது அவரது மறைவிற்குப் பின்னாலே இந்தியா என்னாகுமோ? என்று உலகமே கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் ஆபத்பாந்தனாக வந்து தனது சாதுரியமான அணுகுமுறையால் லால்பகதூர் சாஸ்திரியை பிரதமராக தேர்ந்தெடுத்து இந்தியாவின் ஒருமைப்பாட்டையும் காங்கிரஸ் கட்சியின் ஒற்றுமையையும் கட்டிக்காத்தவரல்லவா காமராஜர்.

    அது மட்டுமா... லால்பகதூர் சாஸ்திரியும் அகால மரணமடைந்து இந்தியாவுக்கு மிகப்பெரிய சோதனை ஏற்பட்ட நேரத்தில் முரண்டு பிடித்த மூத்த தலைவர் மொரார்ஜி தேசாயை சமாதானப்படுத்தி, இந்திராவைப் பாரதப் பிரதமராகத் தேர்ந்தெடுத்து உலகையே வியக்க வைத்த "கிங் மேக்கர்" அல்லவா காமராஜர்.

    காமராஜரின் இவ்விரண்டு சாதனைகள் குறித்து உலகளவில் பாராட்டாத ஏடுகள் இல்லை. பாராட்டாத தலைவர்கள் இல்லை. "தமிழன் என்றோர் இனமுண்டு, தனியே அவருக்கொரு குணமுண்டு" என்ற நாமக்கல் கவிஞரின் வைர வரிகளுக்கு உதாரண புருஷராக விளங்கிய வரல்லவா காமராஜர்.

    ஆனால் எதிர்க்கட்சிக்காரர்களுக்கு இவற்றிலே கொஞ்சமும் மகிழ்ச்சியில்லை. நேரு மறைவின் போதும், சாஸ்திரி மறைவின் போதும் குழப்பம் ஏற்படும். அதிலே குளிர்காயலாம் என்று நினைத்தவர்களுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது. காமராஜர் மீது அவர்களுக்கு தனியாக கோபம் இருந்தது. சரிந்து போக இருந்த காங்கிரசை தூக்கி நிறுத்தி விட்டாரே என்ற கோபம்தான் அது. அது மனதுக்குள்ளே தணலாக கொழுந்து விட்டு எரிந்து கொண்டிருந்தது என்பது மறக்க முடியாத உண்மையாகும்.

    அதனுடைய வெளிப்பாடுதான் "பசுவதைத் தடை சட்டம்" கொண்டு வரச் சொல்லி, மிகப்பெரிய வன்முறைக் கும்பல் ஒன்று புதுடெல்லியில் 1966-ம் ஆண்டு நவம்பர் 7-ம் நாள் மிகப்பெரிய ஊர்வலத்தை நடத்தினார்கள்.

    இந்த வன்முறைக் கூட்டம் ஊர்வலமாக வரும் பொழுது... வரும் வழியில் ஜந்தர் மந்தர் சாலையில் இருந்த காமராஜர் தங்கியிருந்த இல்லத்திற்குள்ளே புகுந்து, மதில் சுவரையும் இடித்துக் கொண்டு உள்ளே சென்று தீ வைத்தது. நல்ல வேளையாக அப்போது காமராஜரின் உதவியாளராக இருந்த அம்பியின் உதவியால், அடுத்துள்ள ரஃபி மார்க் என்ற இடத்திற்கு பத்திரமாக அனுப்பி வைக்கப்பட்டார் காமராஜர். ஆனால் உதவியாளர் அம்பிக்கு பெருத்த காயம் ஏற்பட்டு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கும் அளவுக்கு ஆயிற்று.

    இந்தச் சம்பவம் டெல்லியை மட்டுமல்ல. இந்தியாவையே பேரதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. அனைத்து ஏடுகளும், குறிப்பாக இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ், தி இந்துஸ்தான் டைம்ஸ் போன்றவை கடுமையாக கண்டித்து எழுதின.

    இச்சம்பவம் பற்றி அறிந்த தந்தை பெரியார் துடிதுடித்துப் போனார். காங்கிரஸ் தொண்டர்கள் பேரதிர்ச்சிக்குள்ளாயினர். பாராளுமன்றத்தில் அனைத்து தலைவர்களும் தங்களது கண்டனக்குரலை எழுப்பினர். அப்போது உள்துறை அமைச்சராக இருந்த நந்தா தனது பதவியையே ராஜினாமா செய்ய நேர்ந்தது.

    தந்தை பெரியார் இது சம்பந்தமான அனைத்து தகவல்களையும் ஒன்றுதிரட்டி "காமராஜர் கொலை முயற்சி சரித்திரம்" என்ற தலைப்பில் நூல் ஒன்றினை வெளியிட்டு பரபரப்பை ஏற்படுத்தினார். அந்த நூலுக்கு முன்னுரை எழுதியவர் நமது கி.வீரமணி அய்யா அவர்கள். விடுதலை ஏட்டின் ஆசிரியர் பொறுப்பிலும், திராவிடக் கழகப் பொதுச் செயலாளர் பொறுப்பிலும் இருந்து அப்போது பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தார்.

    காமராஜர் கொலை முயற்சி என்பது மதத்தைப் பற்றி கவலை கொண்டதாக இல்லாமல் ஒரு சமுதாயத்தின் உயர்வை, வாழ்வை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகும். தங்களின் உயர்வாழ்வுக்கு கேடு வந்துவிடுமோ என்ற சுயநலத்தின் வெளிப்பாடுத்தான் இந்த கொடிய கொலை வெறித்தாக்குதல் என்று வீரமணி தனது முன்னுரையில் குறிப்பிட்டிருந்தார். திராவிடக் கழகத்தினர் நாடெங்கும், இந்த கொலை முயற்சியைக் கண்டித்து ஊர்வலங்களையும், பொதுக் கூட்டங்களையும் நடத்திய வரலாறு, தமிழகத்தின் வரலாற்றில் மிக மிக முக்கியமான பதிவாகும்.

    தந்தை பெரியார் மறைந்தபோது காமராஜர் சொன்ன வரிகள் இப்போது நினைவுக்கு வருகிறது. "தந்தை பெரியாரின் வரலாறு என்பது தமிழகத்தின் வரலாறு" "சமுதாய சீர்திருத்த உலகில் நமக்கு கிடைத்திட்ட ஒளிவிளக்கு பெரியார்" என்பது அந்த வைர வரியாகும்.

    அடுத்த வாரம் சந்திப்போம்.

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • திருவண்ணாமலையில் வாழ்ந்த சேஷாத்ரி பரப்பிரும்மமும் நிறைய அற்புதங்கள் நிகழ்த்தியிருக்கிறார்.
    • பிரபல ஆன்மிகவாதியான காவ்ய கண்ட கணபதிக்கு ஓர் ஆன்மிக சந்தேகம் எழுந்தது.

    சித்துகள் செய்பவர்களைச் சித்தர்கள் என்கிறோம். ஜபம், தியானம், தவம் உள்ளிட்ட ஆன்மிக நெறிகளில் மன ஒருமைப்பாட்டோடு நெடுங்காலம் ஈடுபடும்போது இயற்கை தானாக வழங்கும் ஆற்றல்தான் சித்துகள். இந்த சித்துகளே சில ஆன்மிகவாதிகள் அற்புதங்கள் நிகழ்த்துவதற்குக் காரணமாய் உள்ளன.

    பரமஹம்சருக்கு சந்திரா, கிரிஜா என்ற இரு துறவிகள் சிறிதுகாலம் சீடர்களாக இருந்தார்கள். தேவைப்படும்போது அவர்களின் முதுகில் இருந்து ஒளி புறப்படும் என்று ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் கூறியிருக்கிறார். இவ்விவரம் சாரதானந்தர் எழுதிய குருதேவரின் ஆராய்ச்சி பூர்வமான வாழ்க்கை வரலாறு என்ற நூலில் பதிவாகி உள்ளது.

    ஒருமுறை இருட்டு வழியில் பரமஹம்சர் நடக்க நேர்ந்தபோது சந்திரா, கிரிஜா இருவரில் ஒருவர் முதுகைக்காட்டி நிற்க அதிலிருந்து புறப்பட்ட வெளிச்சத்தில் தான் செல்லவேண்டிய இடத்திற்குச் சென்று சேர்ந்ததாகவும் பரமஹம்சர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

    திருவண்ணாமலையில் வாழ்ந்த சேஷாத்ரி பரப்பிரும்மமும் நிறைய அற்புதங்கள் நிகழ்த்தியிருக்கிறார். குழுமணி சாஸ்திரிகள் எழுதிய சேஷாத்ரி பரப்பிரும்மம் குறித்த வாழ்க்கை வரலாற்றில் சுவாமிகள் நிகழ்த்திய பல அற்புதங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.

    ஒருநாள், தன்மேல் பாசம் செலுத்திய ஒரு பாட்டியின் இல்லத்திற்குச் சென்ற சேஷாத்ரி பரப்பிரும்மம், 'பாட்டி! உனக்குப் பலவகைப் பட்ட பட்சிகளைப் பார்க்க வேண்டும் என்று ஆசையா?' என அன்போடு வினவியிருக்கிறார்.

    'நீ என்னென்னவோ மாயமெல்லாம் பண்ணுவியாமே? பார்க்கிறேனே!' என்று அந்த மூதாட்டி சொன்னதும் பரப்பிரும்மம் தன் வேட்டியிலிருந்து ஒரே ஒரு நூலைப் பிரித்தெடுத்து பாட்டி வீட்டுக் கூடத்தில் போட்டிருக்கிறார்.

    மறுகணம் காடை, குருவி, மைனா, மயில், புறா, கொக்கு, கிளி என்று எண்ணற்ற பறவைகள் நூலிலிருந்து தோன்றி கீச்கீச் எனக் கூடம் முழுவதும் சுற்றினவாம்.

    சற்றுநேரம் சென்றதும், 'பார்த்தது போதுமா?' எனப் பாட்டியிடம் கேட்டாராம் பரப்பிரும்மம். பாட்டி சேஷாத்ரி பரப்பிரும்மத்தின்மேல் பாசம் செலுத்தியதால் மிகுந்த மனமுதிர்ச்சி பெற்றிருக்க வேண்டும்.

    'போதும்டா சேஷாத்ரி! இந்தப் பட்சிகளோட அப்பா அம்மாவெல்லாம் இதுகளைக் காணோம்னு தேட மாட்டாளோ? இதுகளை அந்தந்த இடத்துக்கே அனுப்பிடு!' என்று பாட்டி சொல்ல மறுகணம் இன்னொரு நூலைப் பிரித்துப் போட்டார் சேஷாத்ரி. எல்லாப் பறவைகளும் காட்சியில் இருந்து மறைந்தன என்பது சேஷாத்ரி சுவாமிகள் வரலாற்றில் வரும் ஒரு நிகழ்ச்சி. இதுபோல் பல நிகழ்ச்சிகள் அவர் வாழ்வில் உண்டு.

    பேராசிரியர் அ.ச. ஞானசம்பந்தம் எழுதிய 'நான் கண்ட பெரியார்கள்' என்ற நூலில் அ.ச.ஞா. விந்தையான ஒரு சம்பவத்தைப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

    சித்தயோக சுவாமிகள் என்ற இலங்கை சுவாமிகள் ஒருவர், ஒரே நேரத்தில் இரண்டு வெவ்வேறு இடங்களில் தென்பட்ட காட்சியைப் புகைப்பட ஆதாரத்தைச் சொல்லி விளக்கியிருக்கிறார் அ.ச.ஞா. ஒரு மலைமேல் திடீரென ஒரு தேநீர்க் கடையை சித்தயோக சுவாமிகள் தோற்றுவித்த விந்தையையும் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

    திகம்பரரான சதாசிவப் பிரம்மேந்திரர் ஒரு முகமதிய மன்னனின் அந்தப்புரத்தில் நிர்வாண மேனியுடன் இறைச் சிந்தனையில் தோய்ந்தவராய் நடந்து சென்றார். அந்த மன்னன் சீற்றத்தோடு அவர் கையை வாளால் வெட்டினான். கை வெட்டுண்டு கீழே விழுந்ததையும் உணராது தொடர்ந்து நடந்தார் பிரம்மேந்திரர்!

    அவர் பெரும் சித்த புருஷர் என்பதை உணர்ந்துகொண்ட மன்னன் ஓடோடிச் சென்று அவர் காலடியில் விழுந்து பணிந்தான். அவரை உலுக்கி இந்த உலக நினைவுக்கு அவரை வரவழைத்தான். தன்னை மன்னிக்க வேண்டும் என்றும் அவருக்குத் தான் இழைத்த தீங்கு குறித்த குற்ற உணர்ச்சியில் இருந்து தான் விடுபடும் பொருட்டு அவர் தன்னால் துண்டிக்கப்பட்ட கையை மறுபடி பொருத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் கதறினான்.

    அதற்கென்ன என்றவாறே கனிவுடன் அவனைப் பார்த்து நகைத்தார் பிரம்மேந்திரர். துண்டிக்கப்பட்ட வலக்கரத்தை இடக்கரத்தால் எடுத்து வலது தோள்பட்டையில் மறுபடி பொருத்திக் கொண்டார். என்ன ஆச்சரியம்! கை முன்போலவே கூடிக் கொண்டது என்கிறது பிரம்மேந்திரரின் திருச்சரிதம்.

    திருப்பூர் கிருஷ்ணன்

    திருப்பூர் கிருஷ்ணன்

    பிரம்மேந்திரர் போன்ற மெய்ஞ்ஞானிகளை வழிபட்டால், நமக்கே நாம் நினைத்ததெல்லாம் கைகூடும்போது, பிரம்மேந்திரருக்கு அவரது துண்டிக்கப்பட்ட கை, கூடாதா என்ன?

    சீரடி பாபா, அன்பர்கள் சாப்பிடக் கொண்டுதரும் பொட்டலங்களில் உள்ள நூலைத் தனியே விரலில் சுற்றி எடுத்து வைத்துக் கொள்வாராம். இரவு நேரங்களில் அதை இரு தென்னை மரங்களின் இடையே கட்டி, நூலில் படுத்து ஆனந்தமாகத் தூங்கி விடுவாராம்!

    இந்த விவரத்தை 'இந்திய மறுமலர்ச்சிச் சிந்தனையாளர்கள்' என்ற தம் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார் பிரபல தமிழ் விமர்சகர் க.நா. சுப்பிரமணியம்.

    ஆங்கிலம் தமிழ் இரண்டிலும் எழுதும் எழுத்தாளர் கே.எஸ். வெங்கட்ரமணி, பால்பிரண்டன் என்ற வெளிதேசத்தவரைப் பரமாச்சாரியாரிடம் கூட்டிச் சென்றார்.

    பால்பிரண்டன் இந்திய ஆன்மீகம் குறித்து ஆராய்ந்து நூலெழுதிய ஆன்மீக அன்பர். இந்தியத் துறவியர்மேல் மட்டற்ற பக்தி உடையவர். பல்வேறு துறவியரைத் தாம் தேடிச் சென்று சந்தித்த அனுபவங்களையெல்லாம் அவர் தம் நூலில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

    'தனக்கு பரமாச்சாரியார் குருவாய் இருந்து மந்திர உபதேசம் செய்ய இயலுமா?' என்று பால்பிரண்டன் வேண்டியிருக்கிறார். பரமாச்சாரியார் தான் மடாதிபதி என்பதால் மடத்தின் சட்ட திட்டங்களுக்குக் கட்டுப்பட வேண்டும் என்றும், வெளிநாட்டினருக்குத் தான் மந்திரோபதேசம் செய்வது சாத்தியமில்லை என்றும் தெரிவித்திருக்கிறார்.

    திருவண்ணாமலை ரமணர், மடத்தின் தடைகள் இல்லாத மெய்ஞ்ஞானி என்றும் அவரே பால்பிரண்டனுக்கு உபதேசம் செய்யப் பொருத்தமான குரு என்றும் அவரைச் சந்திக்குமாறும் அறிவுறுத்தியிருக்கிறார்.

    பரமாச்சாரியார் சொன்னதை பால்பிரண்டன் முக்கியத்துவம் கொடுத்து ஏற்கவில்லை. தாய்நாடு புறப்படும் அவசரத்தில் இருந்த அவர் விடைபெற்று, தான் தங்கியிருந்த உணவகத்திற்கு வந்து இரவு ஆழ்ந்து உறங்கியிருக்கிறார்.

    அப்போதுதான் அந்த அற்புதம் நிகழ்ந்தது. பூட்டிய அறையின் உள்ளே பரமாச்சாரியார் காற்று வெளியில் தோன்றிக் காட்சி கொடுத்திருக்கிறார்.

    'அன்பனே! பயணத்தைச் சற்றுத் தள்ளி வைத்துக்கொள். தவறாமல் நீ ரமணரைப் பார்த்துவிட்டுப் போ!' என்று மறுபடி கட்டளையிட்டிருக்கிறார் மகாசுவாமிகள்.

    பின் அந்தக் காட்சி காற்றில் கரைந்து மறைந்துவிட்டது. தான் கண்டது கனவல்ல எனக் கிள்ளிப் பார்த்து உணர்ந்த பால்பிரண்டன் பிறகு ரமண மகரிஷியைப் போய்ப் பார்த்ததோடு, இந்தச் சம்பவத்தை அப்படியே தன்னுடைய நூலிலும் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

    ஆண்டுகள் பல கடந்தன. ஒருநாள் மகாசுவாமிகள் அடியவர்களிடம் உரையாடிக் கொண்டிருந்த நேரம். அப்போது ஓர் அடியவர் பரமாச்சாரியாரிடம் தம் சந்தேகத்தை நேரடியாகவே கேட்டுவிட்டார்:

    'சுவாமி! பூட்டிய அறைக்குள் பால்பிரண்டன் உறங்கும்போது நீங்கள் காற்று வெளியில் தோன்றி அவரைத் தட்டி எழுப்பினீர்களாமே? ரமணரைப் பார்க்குமாறு அறிவுறுத்தினீர்களாமே? இப்படி பால்பிரண்டன் தன் நூலில் எழுதியுள்ளார். இதெல்லாம் உண்மைதானா?'

    நேரடியான கேள்வி. சுவாமிகள் என்ன சொல்லப் போகிறார்? ஆமாம் என்பாரா? என்னால் அப்படியெல்லாம் தோன்ற முடியும் என்று சராசரி அற்பர்களைப் போல் பெருமையடித்துக் கொள்ள மாட்டாரே அவர்?

    ஆனால் கேள்வி என்று ஒன்று வந்தால் பதில் சொல்லாமல் தப்பிக்கவும் இயலாதே? மகாசுவாமிகளின் பதிலுக்காக அனைவரும் ஆவலோடு காத்திருந்தார்கள்.

    பரமாச்சாரியார் தாம் நிகழ்த்திய அற்புதத்தை உண்டென்றும் சொல்லவில்லை. இல்லை என்றும் சொல்லவில்லை. ஆனால் எல்லோரும் ஏற்கும் ஒரு பதிலைச் சொல்லிவிட்டு நகைத்தவாறே எழுந்து சென்றுவிட்டார். பதிலைக் கேட்ட அடியவர்கள் கைகூப்பித் தொழுதார்கள்.

    தம் பெருமையைக் கூடப் புறந்தள்ளி அப்படியொரு பதிலை அவரைத் தவிர வேறு யார்தான் சொல்ல முடியும்? மகாசுவாமிகள் சொன்ன பதில் இதுதான்:

    'அதனாலதான் எப்பவும் சொல்றேன், தூங்கப் போறப்போ நல்லதையே நினைச்சுண்டு தூங்கணும்னு!'

    உயர்நிலை மெய்ஞ்ஞானிகள் தாங்கள் நிகழ்த்திய அற்புதங்களின் மேல் ஒருபோதும் உரிமை கொண்டாடுவதில்லை.

    பிரபல ஆன்மிகவாதியான காவ்ய கண்ட கணபதிக்கு ஓர் ஆன்மிக சந்தேகம் எழுந்தது. அதைத் தீர்க்கக் கூடியவர் ஸ்ரீரமணர் தானே? ஆனால் இப்போது ரமணரைச் சந்தித்து விளக்கம் கேட்கும் வகையில் தாம் திருவண்ணாமலையில் இல்லையே என நினைத்துப் பெருமூச்சு விட்டார் காவ்ய கண்ட கணபதி.

    அடுத்த கணம் அவர் எதிரில் காற்று வெளியில் ஸ்ரீரமணரின் தோற்றம் உருவாகியது. அவரது சந்தேகத்தை விளக்கம் கூறி நிவர்த்தி செய்துவிட்டு அந்தத் தோற்றம் காற்றில் கலந்து மறைந்துவிட்டது. இதைப் பதிவு செய்திருக்கிறார் காவ்ய கண்ட கணபதி.

    அந்த விவரத்தைப் படித்த ஓர் அன்பர், அது எப்போது நிகழ்ந்தது, நாள், நேரம் முதலிய எல்லாவற்றையும் ஸ்ரீரமணரிடம் சொல்லி அப்படி நிகழ்ந்ததா என வினவியுள்ளார்.

    'நீ சொல்லும் நேரத்தில் என்னிலிருந்து ஏதோ ஒன்று கழன்று எங்கோ சென்றது போல நான் உணர்ந்தேன். மற்றபடி வேறு எந்த நினைவும் எனக்கு இல்லை. இதெல்லாம் அவரவர் பக்தி விசேஷத்தால் நேர்கிறதே தவிர, மெய்ஞ்ஞானிக்கும் இதுபோன்ற விஷயங்களுக்கும் சம்பந்தமில்லை!' என்று ரமணர் பதில் கூறியிருக்கிறார்.

    மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல் அனைத்தறன் என்கிறது வள்ளுவம். ஆன்மிகத்தின் மேலான சாரம் இதுதான். மனத்தை மாசில்லாததாக ஆக்கிக் கொள்வதே ஆன்மிகவாதியின் லட்சியம்.

    'சினமடக்கக் கற்றாலும் சித்தியெலாம் பெற்றாலும் மனமடக்கக் கல்லார்க்கு வாய்ஏன் பராபரமே?' எனக் கேட்கிறார் தாயுமானவ சுவாமிகள். மனத்தை அடக்குவதே ஆன்மிகத்தின் இலக்கு. தூய ஞானிகளைப் பற்றிச் சிந்திப்பதால் நம் மனம் காலப் போக்கில் படிப்படியாகத் தூய்மையடைகிறது.

    தம்மைப் பற்றிய நினைவுகளால் நம் மனத்தைத் தூய்மையடையச் செய்கிறார்களே ஞானிகள், அதனினும் மேலாக அவர்கள் செய்யக்கூடிய அற்புதம் என்பது வேறொன்றுமில்லை. அத்தகைய அற்புதத்தை நம் மனத்தில் ஞானிகள் நிகழ்த்த வேண்டும் என்பதே நம் நிரந்தர வேண்டுதலாக இருக்க வேண்டும்.

    தொடர்புக்கு:

    thiruppurkrishnan@gmail.com

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • குல தெய்வம் என்பது முன்னோர்களால் தலைமுறை தலைமுறையாக வணங்கப்பட்டு வந்த தெய்வமாகும்.
    • மனிதனுக்கு ஏதாவது ஒரு கஷ்டம் எனில், கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஏன் கூப்பிடாமலே கூட வந்து உங்கள் துக்கங்களை போக்குவது உங்கள் குலதெய்வமே.

    மனிதர்களின் கண்ணுக்கு புலப்படாத உணரக்கூடிய சக்தி இறை சக்தியாகும். நமக்கு துன்பம் நேரும் போது நாம் துணைக்கு அழைப்பது நமது குல தெய்வம், இஷ்ட தெய்வம் அல்லது உபாசனை தெய்வத்தை தான். தெய்வங்களில் மிகவும் வலிமையானது தெய்வம் குலதெய்வமாகும். குல தெய்வம் என்பது முன்னோர்களால் தலைமுறை தலைமுறையாக வணங்கப்பட்டு வந்த தெய்வமாகும். எல்லா தெய்வங்களிலும் முதன்மையாக வணங்கப்பட வேண்டியது. குலம் என்றால் வம்சாவழி என்று பொருள். குலத்திற்கென்று ஒரு வழிபாட்டு தெய்வத்தினை ஒவ்வொரு குலத்தின் முன்னோர்களும் வைத்திருக்கிறார்கள். தனது அடுத்த சந்ததியினர் நன்றாக இருக்க வேண்டும் என்பதே குலதெய்வ வழிபாட்டின் முக்கியக் குறிக்கோளாகும். குலதெய்வ வழிபாட்டை முறையாக செய்பவர்களுக்கு நவகிரகங்களும் துணை நிற்கும்.

    குலதெய்வம் பெரும்பாலும் சிறு காவல் தெய்வமாகவே காணப்படும். சிறு தெய்வம் என்று அலட்சியப்படுத்தக்கூடாது. அதன் சக்தியை அளவிட முடியாது. எமன் கூட ஒருவரின் குலதெய்வத்தின் அனுமதி பெற்று தான் உயிரை எடுக்கமுடியும். குலதெய்வம் என்பது நமது முன்னோர்களில் தெய்வமாக மாறிவிட்ட புண்ணிய ஆத்மாக்களாகும். அந்த புனித ஆத்மாக்கள் தங்களின் குலத்தினை சார்ந்தவர்களை கண்ணும் கருத்துமாக பேணிக் காக்கும் வல்லமை படைத்தவை. எனவே தான் அந்த தெய்வங்கள் குலதெய்வங்கள் என்று சிறப்புடன் அழைக்கப்படுகின்றன. குலதெய்வங்கள் கர்மவினைகளை நீக்க வல்லவை.

    குலதெய்வ வழிபாட்டின் அவசியம்

    ஒருவர் அன்றாட வாழ்வில் அனுபவிக்கும் எல்லா பலன்களும் ஜாதகர், ஜாதகரின் முன்னோர்கள் செய்த பாவ புண்ணியத்தின் அடிப்படையிலேயே கிடைக்கிறது. ஜாதகத்தில் உள்ள எல்லா தோஷங்களையும் பித்ரு பூர்வ புண்ணிய ஸ்தானத்தின் காவல் தெய்வங்களான குலதெய்வம் தீர்க்கும்.

    குல தெய்வ வழிபாட்டு முறை

    குல தெய்வ வழிபாட்டில் பல முறைகள் உள்ளது. ஒவ்வொருவரும் தங்கள் குல வழக்கப்படி நான்கு முறைகளில் குல தெய்வ வழிபாட்டை மேற்கொள்கிறார்கள்.

    1.உருவ வழிபாடு, உருவமில்லாத வழிபாடுகள்

    2. ஆயுதங்களை வழிபடுவது, நினைவுப் பொருட்களை வைத்து வழிபடுவது.

    3. ஆண்கள் மட்டும் கும்பிடும் குல தெய்வம்.

    4. இரவில் பூஜை செய்வது. பூஜையின் போது வாய் கட்டி பூஜை செய்வது. வருடத்திற்கு ஒரு முறை மட்டும் பூஜை செய்யும் தெய்வம். என தமது பராம்பரிய முறைப்படி குல தெய்வ வழிபாட்டைக் கடைபிடிக்கிறார்கள்.

    எனினும் குல தெய்வம் தொடர்பாக பலர் சந்தேகத்துடன் ஜோதிடரை அணுகுகிறார்கள். அதில் பலருக்கு எழும் சில முக்கியமான சந்தேகங்களைப் பார்க்கலாம்.

    1. குல தெய்வமே தெரியாதவர்கள்

    பூர்வீகத்தை விட்டு வெளியேறி சொந்த பூமிக்கு வராமல் இருப்பவர்களுக்கு சில வருடங்களில் குல தெய்வம் மறந்து போகும். நண்பர்கள், உறவினர்களின் குல தெய்வ கோவிலுக்கு சென்று வழிபட்டு காரியசித்தி ஏற்பட்டால் சொந்த குல தெய்வத்தை மறந்து விடுவார்கள். அதனால் தான் சில குறிப்பிட்ட சமூகத்தினர் தங்கள் குலத்தில் பிறக்காத வரை குல தெய்வ கோவிலுக்குள் அனுமதிப்பது இல்லை. குல தெய்வம் தெரியாதவர்கள் குல தெய்வத்தை கண்டறியும் முறை

    ஒருவரின் ஜாதகத்தில்

    பூர்வ புண்ணிய ஸ்தானமான

    ஐந்தாமிடம், ஐந்தாம் அதிபதி,

    ஐந்தில் நின்ற கிரகம்,

    ஐந்தாமிடத்தை பார்த்த கிரகம்,

    ஐந்தாம் அதிபதி பெற்ற நட்சத்திர சாரம் மற்றும் சனி பகவானே ஒருவரின் குல தெய்வத்தை நிர்ணயம் செய்யும் காரணிகளாகும். 5-ம் இடம் ஆண் ராசியா, பெண் ராசியா எனக் கண்டுபிடித்து, அந்த தெய்வங்கள் ஆண் தெய்வங்களா, பெண் தெய்வங்களா எனத் தெரிந்து கொள்ளலாம். மேலும் அது நில ராசியில் (ரிஷபம், கன்னி, மகரம்) உள்ளதா, நீர் ராசியில் (கடகம், விருச்சிகம், மீனம்) உள்ளதா, என்பதைத் தெரிந்துகொண்டு, குல தெய்வம் இருக்குமிடத்தைக் கண்டுபிடிக்கலாம்.

    நீர் ராசி என்றால், ஊரின் எல்லையில் உள்ள நீர் சார்ந்த இடங்களுக்கு அருகில் இருக்கும். நில ராசியில் நின்றால், வயல்வெளி சார்ந்த இடங்களில் இருக்கும். நெருப்பு ராசியில் (மேஷம், சிம்மம், தனுசு) நின்றால், மலை மேல் இருக்கும். குலதெய்வம் பற்றி வீட்டின் மூத்த ஆண் வாரிசின் ஜாதகத்தின் மூலம் அறியலாம்.

    5-ம் இடத்துடன் சந்திரன், சுக்கிரன் சம்பந்தம் பெற்றால் குல தெய்வம்பெண் தெய்வமாகும். சனி சம்பந்தம் பெற்றால், பதினெட்டுப்படி கருப்பணசாமி, மதுரைவீரன், முனீஸ்வரன் போன்ற ஆண் காவல் தெய்வங்களைக் குறிப்பிடுகிறது. செவ்வாய் சம்பந்தம் பெற்றால் பெண்கள் அருகில் சென்று வழிபட முடியாத உக்கிர ஆண் தெய்வமாகும்.

    குரு சம்பந்தம் பெற்றால் குடும்பத்தில் வாழ்ந்து மறைந்த பெரியவர்களை வழிபடுதல். ராகு கேதுக்கள் சம்பந்தம் பெற்றால் உக்கிரமான வனதேவதைகளாக இருக்கும்.

    ஜாதக ரீதியாக குறிப்பாக கண்டறிய முடியாத நிலையில் சோழிப் பிரசன்னம், அஷ்டமங்கலப் பிரசன்னத்தால் தீர்வு கிடைக்கச் செய்ய முடியும். ஒருவருக்கு குல தெய்வம் தெரியாமல் போவதற்கும் குல தெய்வ சாபமே காரணம்.

    குல தெய்வ சாபம் உள்ளவர்கள், குல தெய்வம் தெரியாதவர்கள் ஜோதிட ரீதியாக 5-ம் அதிபதி தொடர்பான தெய்வத்தை கண்டறிந்து அமாவாசை, பவுர்ணமி நாட்களில் நெய்தீபம் ஏற்றி தீபத்தை குல தெய்வமாக பாவித்து சர்க்கரை பொங்கல் படையலிட்டு தொடர்ந்து ஆத்மார்த்த வழிபாடு செய்து வர குல தெய்வம் தொடர்பான தகவல் கிடைக்கும்.

    2. குலதெய்வமாக ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட தெய்வத்தை வணங்குபவர்கள்.

    3. கும்பிடும் குல தெய்வம் சரிதானா என்ற சந்தேகம் உள்ளவர்கள்.

    4. கும்பிடும் தெய்வம் குல தெய்வமா? அல்லது குடும்ப தெய்வமா என்ற சந்தேகம் உள்ளவர்கள். தந்தையின் குல தெய்வத்தை கும்பிடாமல் தாயின் குல தெய்வத்தை கும்பிடுவதால் குல தெய்வம் மறந்து போகும். பல சாமி போட்டோ வைத்து இருக்கும் வீடுகளில், குலதெய்வத்தை பல பேர் மறந்துவிடுகிறார்கள்.

    குலம் மாறிய திருமணம் குல தெய்வ வழிபாட்டை மாற்றி விடும். கலப்பு திருமணம் அதிகம் இருக்கும் குடும்பத்தில் கும்பிடும் குல தெய்வம் சரிதானா என்ற சந்தேகம் இருந்து கொண்டே இருக்கும். சில குறிப்பிட்ட சமூகத்தினர் கலப்பு திருமணம் செய்தவரை ஆதரிக்காமல் குடும்பத்தில் இருந்து விலக்கி விடுவார்கள். எங்கள் குலதெய்வத்திற்கு கலப்பு திருமணம் ஆகாது என்று கூறுவதை கேள்விபட்டு இருக்கிறோம். கலப்பு திருமணம் குல, குடும்ப பழக்கத்தை மாற்றி அழிவு பாதைக்கு கொண்டு செல்லும் என்பதை இளைய தலைமுறையினர் உணர வேண்டும். தனக்கு பிறக்கும் குழந்தைகள் சிறப்பாக வாழ வேண்டும் என்பதை விரும்புபவர்கள் கலப்பு திருமணத்தை தவிர்த்தல் நலம்.

    5. குல தெய்வ கோவிலுக்கு சென்று வந்தால் பிரச்சினை வருகிறது அல்லது குலதெய்வ கோவிலுக்கு என்னால் செல்ல முடிவதில்லை?

    5-ம் அதிபதி நீசம், அஸ்தங்கம் அடைய குல தெய்வம் இருந்தும் வழிபாடு செய்யும் ஆர்வம் இருக்காது. குல தெய்வ கோவிலுக்கு சென்று வந்தால் பிரச்சினை வருபவர்களின் ஜாதகத்தில் 5-ம் அதிபதி பலவீனமாக இருக்கும். இந்த குறை நீங்க குலதெய்வ வழிபாட்டை ஜாதகரின் ஜென்ம நட்சத்திரம் அல்லது 5-ம் அதிபதியின் நட்சத்திரம் நடைபெறும் நாட்களில் வழிபாடு செய்ய வேண்டும் அல்லது கோச்சாரத்தில் 5-ம் அதிபதி பலம் பெறும் நாளில் வழிபட வேண்டும். வீட்டில் பெண்கள் வீட்டு விலக்குடன் இருக்கும் போதும், இறப்பு தீட்டு இருந்தாலும் குல தெய்வ கோவிலுக்கு செல்ல கூடாது.

    5-ம் அதிபதி 8-ல் மறைய குல தெய்வ குற்றம், கோபம் இருக்கும். குல தெய்வ குற்றம், கோபம் ஏற்பட பல்வேறு காரணங்கள் உள்ளன. குறிப்பாக குலதெய்வ வேண்டுதலை நிறைவேற்றாமல் இருப்பது, குலதெய்வ கோவிலுக்கு செல்லாமல் இருப்பது போன்ற காரணத்தால் குலதெய்வ குற்றம், குலதெய்வ கோபம் ஏற்படுகிறது. குல தெய்வ கோபத்தை சரி செய்ய கோவிலை சரியாக பராமரித்து , முறையான அபிஷேக ஆராதனை செய்து , வாசனை மிகுந்த மலர்களால் அலங்கரித்து, உணவு படைத்தால் குலதெய்வ குற்றம், கோபம் சரியாகும். அத்துடன் கோவிலுக்கு வருடம் ஒரு முறை யாவது சென்று வழிபாடு செய்து தான தர்மம் செய்ய வேண்டும். அத்துடன் குல தெய்வத்தின் திருமேனி பழுதடையாமல் காக்க வேண்டும்.

    5-ம் அதிபதி 12-ல் இருத்தல் அல்லது பாதகாதியுடன் சம்பந்தம் பெறுவது குல தெய்வ சாபமாகும். அத்துடன் சூரியன், சந்திரன் சம்பந்தப்படுவது பரம்பரை பரம்பரையாக தீர்க்கப்படாத சாபமாக இருக்கும். சாபம் ஏற்பட காரணம் கோவில் சொத்து, வருமானத்தை அபகரிப்பதால் மட்டுமே ஏற்படும். இதன் பலனாக பூர்வீகத்தில் குடியிருக்க முடியாத நிலை, பூர்வீகச் சொத்தை இழக்கும் நிலை, கஷ்ட ஜீவனம், நல்ல வேலை, தொழில் அமையாத நிலை, தீராத கடன், கர்ம வினை நோய், தொடர் துர் மரணம், ஊனம் உள்ள குழந்தை பிறப்பது, திருமணம் நடக்காமல், குழந்தை பிறக்காமல் தலைமுறையே தழைக்க முடியாத சூழ்நிலை ஏற்படும். ஒரு குறிப்பிட்ட ஊரில் உருவாகும் இயற்கை சீற்றத்திற்கு குல தெய்வ சாபமே காரணம். ஒரு ஊரில் நடக்கும் தொடர் சம்பவங்களே குல தெய்வம் மகிழ்வோடு இருக்கிறதா இல்லையா? என்பதைக் காண்பித்து விடும்.

    சுமார் 40 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்கள் தங்களின் பொருளாதார தேவையை தங்களின் வருமானத்திற்குள் வைத்து கொண்டதால் பொருளாதார தேவைக்காக பூர்வீகத்தை விட்டு வெளியேறவில்லை. ஆனால் இந்த நவீன யுகத்தில் பணம் இல்லாமல் உலக இயக்கமே இல்லாத நிலை ஏற்பட்டுக் கொண்டு இருக்கிறது என்பதால் பொருளாதார தேவைக்காக இடப்பெயர்ச்சி செய்தே ஆக வேண்டிய சூழல் இருக்கிறது. பெரும்பான்மையான ஊர்களில் தங்களின் குழந்தைகளின் கல்வி, தொழில் போன்ற காரணங்களுக்காக வெளியூர், வெளிநாட்டிற்கு அனுப்பி விட்டு பெரியவர்கள் மட்டும் பூர்வீகத்தில் இருக்கிறார்கள்.

    பூர்வீகத்தை விட்டு வெளியேறும் போது ஊரின் எல்லை, காவல் தெய்வங்களுக்கு பூஜை, புனஷ்காரம் குறைந்து விடும். அதனால் காவல் தெய்வங்களின் சக்தி குறைந்துவிடும். அவர்களின் சக்தி குறைந்தால் மழை பெய்யாது. மழை பெய்யாவிட்டால் விவசாயம் நின்று போகும். பல ஊர்களில் எல்லை, காவல் தெய்வங்கள் பூஜை இல்லாமல் கோவில்கள் பூட்டப்பட்டு இருக்கிறது. பூர்வீகத்தை விட்டு வெளியேறுபவர்களுக்கு குல தெய்வம், ஊர்க்காவல் தெய்வம் மறந்து போகும். ஏன் பலருக்கு பூர்வீகமே மறந்து போவது மிகவும் மனவருத்தத்தை தருகிறது. பலர் பிறந்த ஊரே சொந்த ஊர் என்று நினைக்கிறார்கள். முன்னோர்கள் வாழ்ந்த பூமியே பூர்வீகம். அத்துடன் நகரங்களில் உள்ள சொகுசு வசதிகள் (ஏ.சி,குளியல் அறை, பொழுதுபோக்கு அமைப்புகள்) குறைவாக இருப்பதால் பூர்வீகத்திற்கு செல்வதை குறைத்து விடுகிறார்கள். அல்லது செல்வதே இல்லை. பூர்வீகத்தை விட்டு வெளியேறி பொருள் தேட வேண்டாம் என்று நான் கூறவில்லை. வெளியூர் சென்றாலும் குலதெய்வம், எல்லை, காவல் தெய்வ வழிபாட்டை மறக்காமல் செய்ய வேண்டும். அத்துடன் குழந்தைகளுக்கு பூர்வீகத்தைப் பற்றியும் குலதெய்வம் பற்றியும் சொல்லி வளர்க்க வேண்டும். பூர்வீகத்தை மறக்கும் போது பலருக்கு பணம் மட்டுமே இருக்கும். நிம்மதியான நிறைவான வாழ்க்கை இருக்காது. இன்னும் சிலருக்கு பணமும் இல்லாமல் வாழ்வே வெறுப்பாகி விடுகிறது. பெண்கள் திருமணம் முடிந்த பிறகு பிறந்த வீடு குலதெய்வத்தோடு, புகுந்த வீட்டு குல தெய்வத்தையும் வணங்கி வருவதால் பலன் இரட்டிப்பாகும். பிறந்த வீட்டின் குல தெய்வத்தையும் வழிபடும் போது புகுந்த வீட்டில் எந்த பிரச்சினையும் இல்லாமல் வாழ முடியும். மனிதனுக்கு ஏதாவது ஒரு கஷ்டம் எனில், கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஏன் கூப்பிடாமலே கூட வந்து உங்கள் துக்கங்களை போக்குவது உங்கள் குலதெய்வமே. நீங்கள் ஒருவேளை குல தெய்வ வழிபாட்டை மறந்து இருந்தால், முதலில் மீண்டும் தொடங்குங்கள். வேறு எந்த தெய்வமும் அதற்கு இணை இல்லை.

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • நாம் தூங்கும்போது நம் உடல் பல புதுப்பித்தல்களைச் செய்து கொள்கிறது.
    • புதுப்பித்தல்தான் தூக்கத்தின் மிக முக்கிய நன்மை.

    அணியக்கூடிய சாதனங்கள் பல்கிப்பெருகி விஞ்ஞானத்தின் சகல சாத்தியங்களையும் நம் தினப்படி உபயோகத்திற்காக கொண்டு வரத்தொடங்கிவிட்டன.

    அதென்ன அணியக்கூடிய சாதனங்கள்?

    வாட்ச் கூட அணியக்கூடிய சாதனம் தான்!

    "ஒனக்கு ஒண்ணு தெரியுமா? கைக்கடிகாரம்னு ஒண்ணு வந்திருக்காம். அதை நம்ம மணிக்கட்டில கட்டிக்கினா, அப்போ நேரத்த சரியா சொல்லிடுமாம்!"

    எளிய வாட்ச் பற்றி அவை வந்த காலத்தில் நம் முன்னோர்கள் இப்படி பேசியிருக்ககூடும்!

    இப்போது நாமும் அதைப்போன்று இந்தக்கால தொழில்நுட்பத்தின் பொருட்களான அணியக்கூடிய சாதனங்களைப்பற்றித்தான் பேசப்போகிறோம்.

    "சாப்டாச்சா?"

    "ஆச்சும்மா!"

    "பால் குடிச்சியா?"

    "ம்!"

    "சரி, டிரீம் கட்டிண்டு தூங்கபோ! நாளைக்கு சண்டேதானே!"

    அதென்ன டிரீம்!

    நாம் தூங்கும்போது நம் உடல் பல புதுப்பித்தல்களைச் செய்து கொள்கிறது. மூளையில் ஆரம்பித்து குடல் வரை எல்லா பாகங்களும் தங்களை புதுப்பித்துக்கொண்டு அடுத்த நாள் மானேஜரின் குடச்சலுக்கு தயாராகிக்கொள்கிறது. இந்த புதுப்பித்தல்தான் தூக்கத்தின் மிக முக்கிய நன்மை. எனவே தூக்கம் சரியாக இல்லையென்றால், அடுத்த நாள் சிடுசிடுவென கோபம், மலச்சிக்கல் போன்ற உபாதைகள் ஏற்பட்டு நீங்கள் காதலியின் கோபத்துக்கோ அல்லது முக்கியமான ஆர்டரையோ இழக்க நேரிடும்.

    இந்த டிரீம் (Dreem) என்னும் பொருள் ரிதம் (Rhythm) என்னும் கம்பெனி தயாரித்திருக்கும், தலையில் மாட்டிகொள்ள வேண்டிய ஒரு பட்டி. நாம் தூங்கும்போது ஒரு சில சத்தங்கள் ஏற்பட்டு தூங்குவதற்கான உந்துதலை மூளையில் ஏற்படுத்துகிறதாம். இந்த டிரீம் பட்டி இருக்கிறதே, அது தூக்கத்தில் மூளையின் செயல்பாட்டுடன் ஒத்திசைந்து அதே சப்தங்களை எற்படுத்தி தூக்கத்தை ஆழ்நிலைக்கு கொண்டு செல்ல உதவுகிறதாம். அதோடு மூளையின் செயல்பாட்டை அளக்கும் கருவியான இ.இ.ஜி செய்வதுபோல இந்த டிரீம் பட்டியும் தூக்கத்தில் மூளையின் செயல்பாட்டை அளந்து ஒரு மொபைல் செயலி மூலம் நமக்குத் தெரிவித்துவிடுமாம்.

    "என்னங்க! மொபைல்ல பார்த்தேனே! நேத்து தூங்கும்போது மூளையில் ஒரே சந்தோஷக்குவியலாமே, என்ன அந்தச்சிறுக்கி நினைப்பா?"

    விஞ்ஞானத்தில் இந்த மாதிரி அபாயங்களும் இருக்கும் என்பதால் மொபைல் போனை மனைவி கண்ணில் படாமல் வைத்திருக்க வேண்டியிருக்கும்!

    இதே போல திங்க் (Thync) என்று தூக்கம் ஊட்டும் சமாச்சாரம் ஒன்று இருக்கிறது. இது தலையிலும் கழுத்திலும் உள்ள நரம்புகளில் மிக ஜெண்டிலாக மின்சாரத்துடிப்புகளை மூளைக்கு அனுப்பி அமைதியாக தூங்க வைத்துவிடுமாம்.

    அம்மா மெதுவாக கழுத்தைத்தடவிக்கொடுத்து, நெற்றியில் நீவி விட்டு ஆசையோடு சின்ன முத்தமிட்டு குழந்தையை தூங்கவைக்கும்போது ஏற்படும் மூளையின் செல்களிலான மாற்றங்களை சில மின்சாரத்துடிப்புகள் மூலம் ஏற்படுத்தி, இந்த திங்க் அதே அமைதியையும் சுகத்தையும் உண்டாக்கி தூங்கச்செய்துவிடுமாம்.

    ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையிலேயே உங்கள் கணவர் முன்னதாக எழுந்து ஷேவ் பண்ணி, குளித்து உங்களுடன் வரும்போது போட்டுக்கொள்ளும் அந்த கோவிந்தா மஞ்சள் சட்டையை விட்டுவிட்டு, வெளிர் நீல எலிட்ரோ கலர் சட்டையைத்தேர்ந்தெடுத்து போட்டுக்கொண்டு, யார்ட்லிபர்ஃப்யூமைத் தெளித்துக்கொண்டு கிளம்பும்போது உங்களுக்கு ஏற்படுகிறதே ஒரு வித கோபம், அழுத்தம், படபடப்பு, அதைக்கூட வேறு விதமான எலக்ட்ரிக் துடிப்புகள் உண்டாக்கி அந்த ஸ்ட்ரெஸ் லெவலையும் கட்டுப்படுத்திவிடுமாம் இந்த திங்க்.

    ஆபீஸ் பார்ட்டிக்கு போகிறீர்கள். நீங்கள் வெகு நாளாய்ப்பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ரேணுகா, உங்கள் பிராஜக்ட் மானேஜர் அவினாசுடன் சிரித்து சிரித்து அவ்வப்போது அவன் மேல் பட்டுக்கொண்டு பேசுவதைப்பார்க்கும்போது ஒரு மாதிரி ஜிவ்வென்று உள்ளுக்குள் உடம்பு சூடாகி, நெற்றிப்பொட்டில் விண் விண் என்று தெறிக்கிறதா?

    விடுங்கள், பீல் (Feel) என்று ஒரு சமாச்சாரம் வந்திருக்கிறது. அது உங்களின் மூடைப்பற்றி துல்லியமாக நொடிக்குநொடி டான்ஸ் ஆடும் "பளிச்" துடிப்புகள் மூலம் சொல்லி, "அடக்கு அடக்கு" என்று உங்களுக்கு தெரிவித்துவிடும். ஏதேனும் பல் கடித்து அல்லது முறைத்து என்று உங்கள் ரேணுகா பாசத்தை வெளிக்காட்டினால் அடுத்த சம்பள ரிவ்யூவின் போது அவினாஷ் உங்களுக்கு கடைசி ரேட்டிங் கொடுத்து மூணரை பர்செண்ட்டுக்கு மேல் இன்கிரிமெண்ட் இல்லாமல் பண்ணிவிடுவானே! அதனால் பீல் சொல்லுவதைக்கேட்டு, நீங்களும் புன்னகைத்தவாறே "நைஸ் வெரி நைஸ்" என்று மையமாகசொல்லி ஒப்பேற்றலாம்.

    மேலே சொன்ன இந்த பீல் இருக்கிறதே அது பெரிய உஸ்தாது. இந்த மாதிரி உங்களின் மூடுகளை அவ்வப்போது காட்டிவிடுவதோடு இல்லாமல், அதை ஒரு டைரி மாதிரி குறித்துக்கொண்டும் விடுகிறது. பிற்பாடு ஒரு அமைதியான மாலையில் அதை நீங்கள் போட்டுப்பார்த்து அலசிக்கொள்ளலாம்.

    "அட! போன மாசம் எட்டாம் தேதி எனக்கு அப்படி ஒரு சோகமான மூடா இருந்திருக்கே !"

    யோசித்தால் மானேஜர் உங்களின் அடுத்த சீட் ஆசாமிக்கு பாராட்டுக்கடிதம் கொடுத்திருப்பார்.

    "முழுக்க முழுக்க அந்த புரோகிராமை டெஸ்ட் பண்ணி மன்றாடியது நானு! ஆனா பாராட்டு இவனுக்கா?"

    நீங்கள் குமைந்திருப்பது நினைவுக்கு வரும். ஆனால் அதே அடுத்த சீட் ஆசாமி ரெண்டு நாளைக்கு முன்னால் வேற ஏதோ ஒரு சொதப்பலினால் செமத்தியாக டோஸ் வாங்கியிருக்கக்கூடும். பீல் அதையும் காட்டி ஒரு நிமிஷம் உங்கள் மனசாட்சியை குமுற வைக்கும்.

    "அடக்கிராதகா! ஏண்டா இப்படி பொறாமையில கெடந்து உழண்டு கிடக்கே!"

    கையில் ஒரு மணிக்கட்டுப்பட்டியைக் கட்டிக்கொண்டு சிகரெட் பழக்கத்தையே நிறுத்த முடியும் என்கிறார்கள்.

    இதெல்லாம் நல்லதுக்குத்தானா இல்ல மனுஷனை வேறொரு ஸ்திதிக்கு கொண்டு சென்று விடுமா என்று சமூகவியலாளர்கள் கவலைப்படுகின்றனர்.

    நியோ லுட்டிஸம் (Neo Luddism), அனார்க்கொ பிரிமிடிவிஸம் (anarcho-primitivism) என்றெல்லாம் குழப்ப பெயர் வைத்துக்கொண்டு ஒரு கோஷ்டி உலாவிக்கொண்டிருக்கிறது.

    "த பாருங்கப்பா! இந்த டெக்னாலஜி அது இதெல்லாம் ஒண்ணும் உதவாது. மனிதனை அழிவை நோக்கி இட்டுச்செல்லும் இவற்றை ஒழித்துக்கட்டவேண்டும்!"

    இதைப்போலவே trans-humanism (டிரான்ஸ் ஹ்யூமனிஸம்). techno-progressivism (டெக்னோ புரொக்ரெஸ்ஸிவிஸம்) என்று சிக்கலான பெயர் வைத்த ஆசாமிகள் எதிர் கோஷம் போடுகின்றனர்.

    "விடுங்கப்பா அந்த பத்தாம் பசலி ஆசாமிங்களை! டெக்னாலஜினால எப்பேர்ப்பட்ட முன்னேற்றம் கண்டிருக்கிறோம்! அதப்போய் ஒழிச்சுக்கட்டுன்னா, நல்லாவா இருக்கு!"

    உண்மை என்னவோ இவை இரண்டுக்கும் இடையிலேதான் இருக்கிறது!

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • சிறுவயதினரை மனசாட்சி இல்லாமல் வேலைக்கு அமர்த்தக் கூடாது.
    • ஆறறிவு இருக்கும் நாம் நம் வீட்டில் இருக்கும் ரத்த உறவுகளை ஏன் உதாசீனம் செய்கின்றோம்.

    இன்றைய கால சூழ்நிலையில் எல்லாமே சவால்கள் தான். அன்றாட நாளை ஓட்டுவதே ஒரு சவால் தான். பண்டிகை, வீட்டில் விசேஷங்கள், திருமணம், பிள்ளைகள் படிப்பு என எல்லாமே கடும் சவால்கள் தான். இத்தனை ஏன் மூன்று வேளை சாப்பாடு கிடைத்தாலே பெரிய சாதனை தான். இது காலத்தின் போக்கு. இன்னும் வரும் காலம் எப்படி இருக்கும் என கணித்து கூற முடியாது.

    வீட்டில் கணவன்-மனைவி இருவரும் வேலைக்கு செல்வது அவசியமாகிவிட்டது. காலையில் வேலைக்கு சென்று இரவில் வீடு திரும்பும் வேலை பளு இருக்கும் பொழுது வீட்டில் பெரியோர்களையும் சிறு குழந்தைகளையும் பார்த்துக் கொள்வது என்பது பெரும் சவால் ஆகிவிட்டது.

    வேலைக்கு சென்றாலும் மனதில் வீட்டில் உள்ளவர்களை பற்றிய கவலையே சுற்றுகின்றது. சிலர் வேலையை விட்டு விடுகின்றனர். சிலருக்கு வேலைக்குச் சென்றால்தான் வீட்டில் உள்ள 5 நபர்கள் சாப்பிட முடியும் என்ற நிலை.

    இந்த மாதிரி சூழ்நிலையில் 95 சதவீதம் குடும்பங்கள் அவதிப்படுகின்றனர். இந்த நேரங்களில் தான் அவர்கள் பகுதி நேர, முழு நேர உதவியாளர்களை தேடுகின்றனர். அவர்கள் துணை கொண்டு நிலைமையை சமாளிக்கின்றனர்.

    இந்த இடத்தில் வீட்டு வேலைக்கு வரும் உதவியாளர்களை பற்றி கூற வேண்டும்.

    * அநேக வீடுகளுக்கு இவர்கள் "தெய்வம் அனுப்பிய தேவதைகள்".

    * பொறுப்பில்லாத கணவன், பெற்றுவிட்ட குழந்தைகள் இவர்களுக்காக தன்னை சதா உருக்கிக் கொள்ளும் மெழுகுவர்த்திகள்.

    * மனித மிஷின்கள். காலை 6 மணிக்கு பளிச்சென்று வந்து 4 - 5 வீட்டு வேலைகளை செய்பவர்கள்.

    * கையும் காலும் தேய்ந்தவர்கள். 2 - 3 டீ அல்லது காபியில் நாள் முழுவதும் உழைப்பவர்கள். எளிதில் நோயாளி ஆகுபவர்கள்.

    * எஜமானி அம்மாவின் கோபத்தினை தாங்கும் இடிதாங்கிகள். இப்படி பல நல்ல விஷயங்கள் இவர்களை பற்றி கூறிக்கொண்டே செல்லலாம்.

    சில உதவியாளர்களால் பெரும் பிரச்சினைகள் கூட உருவாகிவிடுகின்றன. இவர்களை நாம் மிகுந்த கவனத்துடன் கையாள வேண்டிய சூழ்நிலை உருவாகி விடுகின்றது. இதற்கும் உதவி செய்ய நம் தேவைக்கு ஏற்றவாறு ஆட்களை அனுப்ப பல ஏஜென்சிகள் செயல்படுகின்றன. ஆட்களை நன்கு ஆய்வு செய்து அனுப்புகின்றனர். அனேக ஏஜென்சிகள் பாதுகாப்பான முறையிலேயே உள்ளன.

    முறையான அங்கீகாரம் பெற்று நடத்துகின்றனர். வரவேற்கத்தக்கது. அவர்கள் அனுப்பும் உதவியாளர்களை தேவைப்பட்டால் அவர்களே மாற்றி வேறு நபர்களை அனுப்புகின்றனர். இதில் அதிக பாதுகாப்பும் கிடைக்கின்றது.

    குழந்தைகளை கையாள, முதியோர்களை கையாள அனுபவம் பெற்றவர்களாகவும் இருக்கின்றனர். உதாரணமாக குழந்தைகளை தூக்குவது, குளிப்பாட்டுவது, அது போல் முதியோர்களை உட்கார வைப்பது, சாப்பிட வைப்பது போன்றவற்றிற்கு அனுபவமும் கூடவே பொறுமையும் தேவைப்படுகின்றது.

    ஆனால் ஒரு சில உதவியாளர்களுக்கு இவ்வாறு கையாளவும் தெரிவதில்லை. பொறுமையும் இருப்பதில்லை. மேலும் இவர்கள் குழந்தைகளையும் பெரியோர்களையும் கடும் சொற்களால் பேசுகின்றனர், அடிக்கின்றனர். இதுதான் சகித்துக் கொள்ள முடியாத ஒன்றாக இருக்கின்றது.

    சில முதியவர்கள் தனக்கு நடக்கும் கொடுமைகளை வீட்டில் சொல்லக்கூட பயப்படுவர். ஏனெனில் முதியவர்களை சுமைகளாக பார்க்கும் இல்லங்களும் உண்டு. குழந்தைகளுக்கோ சொல்ல கூட தெரியாது.

    இத்தகு நிகழ்வுகள் நாமே வேலைக்கு அமர்த்துபவர்களால் அதிகம் ஏற்படுகின்றது. ஏஜென்சி மூலம் வரும் பொழுது இவ்வாறு நிகழ்வது குறைவுதான்.

    மற்றொரு பிரச்சினையும் உதவியாளர்களால் ஏற்படுவது உண்டு. இது சற்று அரிதானது தான். ஆனால் சற்று ஆபத்தானது. வீட்டில் உள்ளவர்களுக்கு மிக நம்பிக்கையானவர்கள் என்று கருதப்படும் உதவியாளர்களால் கொலை கூட நிகழ்கின்றது.

    இன்றைய சூழ்நிலையில் நாம் திருட்டு, பொய் சொல்வது என்பதற்கு கூட இது காலத்தின் கோலம்' என்ற அங்கீகாரத்தினை கொடுத்துவிட்டோம். எதிர்த்துப் போராட சக்தியும் இல்லை, நேரமும் இல்லை என்றாகிவிட்டது. ஆனால் உயிரிழப்புகள் ஏற்படும் பொழுது நாமும் மனதால் இடிந்து விடுகின்றோம்.

    பொதுவில் நாம் தேடி அமர்த்தும் உதவியாளர்களும் ஏஜென்சி மூலம் அனுப்பப்படும் உதவியாளர்களும் சமுதாயத்தில் பல குடும்பங்களுக்கு நிம்மதி அளிக்கின்றனர். பல உதவியாளர்கள் வீட்டில் ஒரு அங்கத்தினர்களாகவே ஆகிவிடுகின்றனர். குடும்பத்தினரும் இவர்கள் பிள்ளைகளின் படிப்பு, உணவு ஆகியவற்றினை நன்கு கவனித்துக் கொள்கின்றனர். நன்மையே!

    சில குடும்பங்களில் வருகின்ற உதவியாளர்களை அடிமை போல் நடத்துகின்றனர். அதிகாரப் பேச்சு, கடும் சொற்கள் என அவர்கள் மனதினை காயப்படுத்துகின்றனர். உணவினை வெளியில் கூட கொட்டுவார்கள். ஆனால் இவர்களுக்கு கொடுக்கமாட்டார்கள். பேசிய சம்பளம் தரமாட்டார்கள். இவர்களை நாம் மனிதன் என்ற பிரிவின் கீழ் கூட கொண்டு வரக்கூடாது.

    முதலில் நம்மை நாம் எப்படி சரி செய்து கொள்வது என்று பார்ப்போம். உதவியாளர்களை மரியாதையோடு நீங்கள் என்று சொல்லலாமே. நீ, வா, போ, வாடா, போடி இந்த சொற்களை நம் அகராதியில் இருந்தே நீக்கிவிடலாமே.

    சிறுவயதினரை மனசாட்சி இல்லாமல் வேலைக்கு அமர்த்தக் கூடாது. வேலை செய்ய வருபவர்களின் பாதுகாப்பிற்கும் சட்ட திட்டங்கள் உள்ளன. அவைகளை தெரிந்து கொள்ளுங்கள். படுத்த படுக்கையாய் உள்ள உங்கள் வீட்டு முதியோருக்கு அவர்கள் செய்யும் சேவையினை மகன், மகளான உங்களால் செய்ய முடியுமா? என்று சற்று யோசித்துப் பாருங்கள்.

    ரூ.100 என்பது உங்களுக்கு எளிதானது. ஆனால் அவர்களுக்கு 5 பேருக்கான ஒரு வேலை சாப்பாடு. எனவே அதிக பேரம் பேச வேண்டாமே. உதவியாளர்களுக்கும் மழை, வெயில், உடல் நல பாதிப்புகள் என எல்லாம் இருக்கும் அல்லவா? மாதத்தில் இரு நாட்களாவது அவர்களுக்கு லீவு கொடுக்கலாமே.

    கெட்டுப்போன உணவினை கொடுப்பது மகா பாவம். அவர்கள் சம்பளத்தினை குறிப்பிட்ட நாளில் கொடுத்துவிடலாமே. பேசிய வேலையினை விட அதிகமான வேலைச் சுமைகளை கொடுக்காது இருக்கலாமே. இப்படி நாம் இருந்தால் அவர்கள் மனம் மட்டுமல்ல நம் மனமும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்.

    இனி அடுத்து அவர்களால் ஏற்படும் சில பிரச்சினைகளை பற்றி பார்ப்போம். 5 சதவீதம் உதவியாளர்கள் பிரச்சினைகளை குடும்பத்தாருக்கு ஏற்படுத்துவதாக ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. எந்த பிரிவிலும் தவறே இருக்கக் கூடாது என கடும் முயற்சிகள் எடுத்தாலும், அதனால் தவறுகள் வெகுவாய் குறைகின்றது. அடியோடு நீக்குவது சற்று கடினமாகத்தான் உள்ளது.

    சில இடங்களில் வேலைக்கு வரும் உதவியாளர்களால் குழந்தைகளும் பெரியோர்களும், மனதாலும் உடலாலும் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.

    * காரணமே இன்றி அடிக்கடி விடுமுறை எடுப்பர். * அதிக பணம் கேட்பர்.

    * சமூக விரோத செயல்களில் ஈடுபடுவர். இதனை எப்படி தவிர்ப்பது.

    * எந்த வேலையானாலும் அவர்கள் நமக்கு நன்கு அறிமுகப்பட்டவர்கள் மூலம் கிடைப்பது நல்லது.

    * ஆதார் கார்டு, ரேஷன் கார்டு, சமீபத்திய கேஸ் சிலிண்டர் பில் இவைகளின் நகல்களை வாங்கி வைத்துக் கொள்வது நல்லது.

    * எழுத்து மூலம் கையொப்பம் மூலம் முறையான ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ளலாம்.

    * கேமிரா பொருத்துவது மிக அவசியம்.

    * வீட்டு விஷயங்கள், வீட்டுப் பிரச்சினைகளை அவர்கள் காதுபட பேச வேண்டாம்.

    * முடிந்தவரை வீட்டில் யாரேனும் உறவினர்கள் உடன் இருப்பது நல்லது .

    * வரும் உதவியாளர்களும் நல்ல உடல் நிலை கொண்டவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

    * நல்ல மனநிலை கொண்டவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

    * பீரோவினை அவர்கள் எதிரில் திறப்பது, எளிதாக எதையும் வந்தவுடனேயே புது ஆட்கள் கையாள்வது என்பவை வேண்டாம்.அவர்களை தவறு செய்ய தூண்டும் விதமாக நாமும் நடக்க வேண்டாம்.

    * ஒருவருக்கு அறியாமை இருக்கின்ற வரை அவர் ஏமாளி தான்.

    * வேலைக்கு வருபவர்களின் குடும்ப உறவுகளையும் அறிந்து வைத்திருக்க வேண்டும்.

    * கண்காணிப்பு இல்லாத எதிலும் தவறு நிகழும் என்பதனை அறிய வேண்டும்.

    * உதவியாளரே கதி, அவர் இல்லாவிடில் எதுவும் அசையாது என்ற அளவில் சோம்பேறியாக இருக்க வேண்டாம் .

    இவை அனைத்தும் ஒழுங்கு முறையே. தேவை இன்றி எதற்கெடுத்தாலும் உதவியாளர்களை சந்தேகப்படவும் வேண்டாம். அதிகம் நம்பி ஏமாறவும் வேண்டாம் .

    மீறி தவறுகள் நடக்கும் பொழுது கண்டிப்பாய் அதற்கான சட்ட ரீதியான நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டும். இது உங்கள் குடும்பத்திற்கும் சமுதாயத்திற்கும் நீங்கள் செய்யும் உதவியாக இருக்கும். மாறாக அவர்களைத் திருத்தாது அப்படியே விட்டுவிடும் பொழுது இவர்கள் மேலும் பல தவறுகளை செய்யத் துணிந்து விடுகின்றனர்.

    நான் பார்த்த செய்தியினை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். இந்த நிகழ்வின் மையக் கருத்தினை மட்டுமே நாம் பார்த்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

    வெளிநாட்டில் ஆகாய விமானம் ஒன்று பறக்க தொடங்கிய பொழுது அதனை பல பல பறவைகள் சூழ்ந்து கொண்டு பறக்க விடாமல் தடுத்தன. விமானி சில சப்தங்களை எழுப்பி அப்பறவைகளை விரட்ட முயன்றார். அவை பயந்து போகவில்லை. மாறாக கும்பல் கும்பலாக மேலும் பறவைகள் சூழ்ந்தன. விமானத்தின் உள் இருப்பவருக்கு வெளியே இருட்டாக தெரியும் அளவிற்கு பறவைகள் சூழ்ந்து விமானத்தினை முற்றுகையிட்டு இருந்தன.

    விமானி கடும் முயற்சி செய்து பத்திரமாய் விமானத்தினை தரை இறக்கினார். பயணிகள் விமானத்தை விட்டு பாதுகாப்பாய் வெளியேற்றப்பட்டனர். இருப்பினும் பறவைகள் பயணிகளின் பெட்டிகள் இருந்த பகுதியினை சுற்றி சுற்றி வந்தன. அதிகாரிகளுக்கு பெட்டி ஏதோ ஒன்றில் தவறு இருப்பது புரிந்தது. பெட்டிகளை திறந்து பரிசோதித்த போது ஒரு பெட்டியினுள் நிறைய அரிய வகை பறவைகள் அடைக்கப்பட்டு இருந்தன. இந்த பெட்டியின் உரிமையாளர் பாஸ்போர்ட்டினை ஆய்வு செய்த பொழுது அது போலி பாஸ்போர்ட் என தெரிய வந்தது. வந்த நபர் நெடுங்காலமாக விலங்குகளை கடத்துபவர். இதன் காரணமாக பலமுறை தண்டனை பெற்றவர் என்பது தெரிய வந்தது. இந்த செய்தியில் பல கேள்விகள் எழலாம்! போலி பாஸ் போர்ட் என அதிகாரிகளுக்கு ஏன் தெரிய வில்லை?

    பறவைகள் ஸ்கேன் செய்யப்படும் பொழுது எப்படி தெரியாமல் போனது? இந்த பறவைகள் சத்தம் மற்ற பறவைகளுக்கு மட்டும் எப்படி கேட்டது? என நியாயமான பல சந்தேங்கள் எழலாம். நியாயமானதே. இதனை அந்த அதிகாரிகள் கண்டிப்பாய் ஆய்வு செய்திருப்பார்கள். கடத்தியவருக்கும் கடும் சிறை தண்டனை அளிக்கப்பட்டதாக கூறுகின்றனர்.

    அடைக்கப்பட்ட பறவைகளின் நிலைமையை அவர்கள் அளித்த ஓசை மூலம் அறிந்த பறவைகள் அதாவது அதே இனத்தை சாராத மற்ற பறவைகளும் கூடி இப்பறவைகளை காப்பாற்ற கடும் முயற்சிகளை செய்துள்ளன என்கின்றனர்.

    நாம் இங்கு பார்த்து கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய செய்தி ஒன்று உள்ளன. ஒரு பறவைக்கு ஆபத்து என்றால் பறவை கூட்டமே கூட ஓடி வர தயாராய் உள்ளது. ஆறறிவு இருக்கும் நாம் நம் வீட்டில் இருக்கும் ரத்த உறவுகளை ஏன் உதாசீனம் செய்கின்றோம்? அக்கம் பக்கத்தில் யார் இருக்கிறார்கள் என்று தெரியாமல் வாழ்கின்றோம். தெரிந்தால் அவர்கள் வாழ்வை கண்டு பொறாமை படுகின்றோம். மனிதனுக்கு மனிதனே தீங்கு செய்கின்றான்.

    காரணம் பணம்! பணம்!! பணம்!! இனியாவது வருங்காலத்தில் நம்மை நாம் மாற்றிக் கொள்வோமே!

    அன்பே பலம்! அறிவே சக்தி! என்று வாழ்வோமே!

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • திரைபிரபலங்களின் வருகையால் அரசியலிலும் ரசிகர்களிடமும் ஒரு மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பு உருவாகி இருந்தது.
    • சினிமாவுக்கு வருவதற்கு முன்னாடி எனக்குச் சுத்தமா டான்ஸ் தெரியாது.

    2014 சட்டமன்ற தேர்தலில் சந்திரபாபு நாயுடுவின் தெலுங்கு தேசத்தை வீழ்த்தியே தீர வேண்டும் என்ற ஒரே சிந்தனையோடு தேர்தல் களத்தை நாங்கள் சந்தித்தோம். எப்படி திரைப்படங்களில் ஏற்று நடிக்கும் பாத்திரத்தை ரசிகர்கள் மனதில் நினைக்கும் பாத்திரமாக நிற்கச் செய்ய வேண்டும் என்று கடினமாக உழைப்போமோ, அதேபோல் அரசியலிலும் ஏற்று இருக்கும் பதவியையும் எதிர்பார்க்கும் வெற்றியையும் மனதில் கொண்டு மக்கள் மனதில் இடம் பிடிக்க வேண்டும், அவர்கள் ஆதரவை அள்ளியாக வேண்டும் என்ற ஒரே குறிக்கோளுடன் தேர்தல் களத்தில் வியூகம் அமைத்து களம் இறங்கினோம்.

    ஆந்திர அரசியலில் மிகப்பெரிய அளவில் உருவெடுத்து இருந்த ஜெகன்மோகன் ரெட்டி தேர்தல் வியூகங்களை வகுத்துக் கொடுத்தார்.

    அந்தத் தேர்தல் களம் திரை நட்சத்திரங்களும் களம் இறங்கி கலக்கிய களமாக அமைந்தது. நகரி தொகுதியில் களம் இறங்கிய எனக்கு தொண்டர்கள் தந்த உற்சாக வரவேற்பு மனதில் மிகப்பெரிய தைரியத்தை கொடுத்தது. வேட்பு மனு தாக்கல் செய்ய சென்றபோது மூன்று கிலோமீட்டர் தூரத்திற்கு மேல் தொண்டர்கள் கூட்டம் திரண்டு இருந்தது, அவர்களுடைய ஆரவாரத்தையும், ஆதரவையும் பார்த்த போது எனது வெற்றி நிச்சயம் என்று உறுதி செய்யப்பட்டது.

    நகரில் வீடு வீடாக சென்று ஆதரவு திரட்ட வேண்டும் என்று முடிவு செய்து வீடு வீடாக வாக்கு கேட்டு சென்றோம். வெயிலோ, மழையோ, குளிரோ எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் பிரசாரத்தில் தீவிரம் காட்டினோம். தொண்டர்களும் மிகுந்த ஆர்வத்தோடு பிரச்சார களத்தில் என்னோடு துணை நின்றார்கள். தினமும் 500-க்கும் மேற்பட்டவர்கள் வீடு வீடாக சென்று பிரசாரம் மேற்கொள்ளுவதற்கு உதவினார்கள்.

    அந்தத் தேர்தலில் நகரி மட்டுமல்லாது மேலும் சில தொகுதிகளில் திரை நட்சத்திரங்கள் தேர்தலை சந்தித்ததால் கட்சிக்காக திரண்ட கூட்டம் மட்டுமின்றி திரை பிரபலங்களை பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசையில் திரண்டவர்களும் ஏராளம்.

    மேடத் தொகுதியில் விஜயசாந்தி, செகந்தி ராபாத் தொகுதியில் ஜெயசுதா என்று திரை பிரபலங்கள் தேர்தல் களத்தில் நின்றார்கள். ஒவ்வொருவரும் வேறு கட்சிகளில் நின்றாலும், திரைபிரபலங்களின் வருகையால் அரசியலிலும் ரசிகர்களிடமும் ஒரு மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பு உருவாகி இருந்தது.

    அந்தத் தேர்தலில் நான் வெற்றி பெற்றேன். எங்கள் கட்சி எதிர்க்கட்சி வரிசையில் அமர்ந்து இருந்தது. என் மீது கொண்ட காழ்ப்புணர்ச்சி காரணமாக சந்திரபாபு நாயுடு என்னை முடக்குவதற்கான அத்தனை வழிகளையும் மேற்கொண்டார். அவ்வாறு அவர் குறுக்கு வழியில் மேற்கொண்ட முயற்சி தான் ஒரு வருட காலம் என்னை சட்டமன்றத்திற்குள் நுழைய விடாமல் தடை போட்டது. அவரது அந்த நடவடிக்கையால் நான் துவண்டு போகவில்லை. சட்டரீதியாக அதை எதிர்கொள்ள தயாரானேன்.

    இதற்கிடையில் ஏற்கனவே என்னை கொல்ல சதி நடந்த அதே கோவில் திருவிழா மீண்டும் வந்தது. அந்த திருவிழாவுக்கு செல்வதற்கு எனக்கு பல மிரட்டல்கள் வந்தன. ஆனால் மிரட்டல்களுக்கு பயப்படும் நிலையில் நான் இல்லை. சூழ்நிலையை கருதி கோவிலுக்கு வரவேண்டாம் என்று போலீசாரும் ஆலோசனை வழங்கினார்கள். பாதுகாப்பு கொடுக்க வேண்டியது தான் போலீசாரின் கடமை. ஒரு மக்கள் பிரதிநிதியான எனக்கே பாதுகாப்பு இல்லை என்றால், சாதாரண மக்களுக்கு எப்படி பாதுகாப்பு கிடைக்கும் என்று ஆவேசப்பட்டேன். நான் வருவதை யாரும் தடுக்க முடியாது. இந்த மாதிரி மிரட்டல்களுக்கு அஞ்சினால் நான் அரசியலுக்கே வந்திருக்க முடியாது. எனவே திட்டமிட்டபடி கோவிலுக்கு வருவேன், வழிபாடு செய்வேன். யாரை பற்றியும் நான் கண்டுகொள்ள போவதில்லை என்று அறிவித்துவிட்டு கோவிலுக்கு சென்று வழிபட்டு திரும்பினேன். இதை நான் சொல்வதற்கு காரணம் அரசியல் என்றாலே இந்த மாதிரி மிரட்டல்கள் வரத்தான் செய்யும். அதை கண்டு பயந்தால் பெண்கள் அரசியலுக்கு வர முடியாது.

    சட்டரீதியாக எனக்கு விதிக்கப்பட்ட சட்டமன்ற தடையை உடைப்பதற்கு ஐகோர்ட்டில் வழக்கு தொடர்ந்தேன். ஆனால் அந்த வழக்கும் தள்ளுபடி ஆனது. அதன் பிறகும் நான் சும்மா இருக்கவில்லை. சுப்ரீம் கோர்ட்டில் மேல் முறையீடு செய்தேன்.

    ஆரம்பகாலத்தில் உரக்கப் பேசாத நான் அரசியல்வாதியாக மைக் பிடித்தாலே ஸ்பீக்கர் அதிரும் வகையில் பேசுவது எதிர்பார்க்காத ஆச்சர்யம். "சினிமாவுல வேலை செஞ்சப்போ நான் ரொம்பவே ஜாலியா, சாப்ட்டாதான் பேசுவேன். அரசியல் களம், நம்மோட இன்னொரு முகத்தை வெளிப்படுத்த வைக்கும். எதிர்க்கட்சிகளுக்குத் தக்க பதிலடி கொடுக்க, அதிரடியா பேச வேண்டியதா இருந்தது. 'நாங்க பார்த்த ரோஜாவா இது...?'என்று ரம்யா கிருஷ்ணன் உள்பட என் சினிமா பிரெண்ட்ஸ் பலரும் தமாஷா சொல்லுவாங்க. 'நீயா ரோஜா இப்படியெல்லாம் பேசுறே?'என்று. அதைகேட்டு நானே ஆச்சர்யப்படுவேன்.

    அரசியலில் நிலைக்க வேண்டும் என்றால்துணிச்சலும் தைரியமும் தான் முக்கியம் என்பதை நான் அரசியலுக்குள் நுழைந்ததுமே உணர்ந்து கொண்டேன். அதனால் தான் அரசியலில் எதைப் பற்றியும் யோசிக்காமல் துணிச்சலாக செயல்பட தொடங்கினேன்.

    தெலுங்கு தேசம் கட்சியில் நான் இருந்தபோது அதாவது 1999-களில் அந்த கட்சியின் நட்சத்திர பேச்சாளர் என்ற அந்தஸ்தோடு இருந்தேன். அப்போது ஆந்திராவில் நக்சலைட்டுகளின் ஆதிக்கம் அதிகமாக இருந்தது. அந்தப் பகுதிகளில் மாத கணக்கில் சுற்றுப்பயணம் செய்து கட்சிப் பணிகளில் ஈடுபட்டேன். உயிருக்கே ஆபத்தான பகுதி என்று ஒவ்வொருவரும் எச்சரித்தனர். இதையெல்லாம் கண்டு கொள்ளாமல் என் வழியில் நான் சென்று கொண்டிருந்தேன். அப்போது ஆந்திராவில் இது பேசு பொருளாகவே மாறியது.

    சினிமாவில் இருந்து அரசியலுக்கு வந்த வங்க, ஒருமுறை தோல்வியைச் சந்திச்சாலே, 'இது நமக்குச் சரிப்பட்டு வராது'னு இந்த பீல்டிலிருந்தே விலகிடுவாங்க. அந்த மாதிரி நானும் முடி வெடுப்பேன்னு நினைச்சு தான், சந்திரபாயு நாயுடுவின் கட்சியில நான் இருந்தப்போ, என்னைத் திட்டமிட்டு தோற்கடிக்க வெச்சாங்க. சுதந்திரமா வேலை செய்ய விடாம, சந்திரபாபு நாயுடு கட்சிக்காரங்க ரொம்பவே என்னைச் சீண்டினாங்க.

    சினிமாவுல சக்சஸ் மட்டுமே அதிகமா பார்த்திருந்தேன். ஆனா, அரசியல்ல அதுக்கு நேரெதிரா நீண்ட காலத்துக்கு தோல்வியை மட்டுமே பார்த்தேன். 'சினிமா நடிகையால வெயில்ல நின்னு பிரசாரம் செய்ய முடியாது. மெனக்கெட்டு வேலை செய்ய முடியாது'னு ஒவ்வொருவரும் சொன்னதை, நினைத்ததை பொய்யாக்கி காட்டினேன்.

    மனதளவில் என்னை முடக்கணும், என்று என் கேரக்டரையும், நடத்தையையும் தப்பா பேசி காயப்படுத்தினாங்க. நான் பெண்ணா இருக்கிற தாலேயே அரசியல்ல என்னை வளரவிடக் கூடாது என்று எனக்கு எதிரா நிறைய சூழ்ச்சிகள் செஞ்சாங்க. எந்த விஷயத்துல என்னைச் சீண்டினாலும், அதுல வெற்றியடைஞ்சே ஆகணும் என்று எனக்குள்ள வெறி வரும்.

    சினிமாவுக்கு நான் வந்த புதியதில், 'உனக்கு டான்ஸ் தெரியலை; உன் வாய்ஸ் சரியில்லை' என்று நிறைய புறக்கணிப்புகளைப் பார்த்தேன். அதையெல்லாம் சமாளிச்சு தமிழ் மற்றும் தெலுங்கு சூப்பர் ஸ்டார்கள் பலருடனும் ஜோடியா நடிச்சேன்.

    சினிமாவுக்கு வருவதற்கு முன்னாடி எனக்குச் சுத்தமா டான்ஸ் தெரியாது. ஆனா, 'என்கூட நடிச்ச ஹீரோயின்ஸ்லயே பெஸ்ட் டான்ஸர் நீங்கதான்' என்று பிரபு தேவாவே பாராட்டுற அளவுக்கு என் திறமையை வளர்த்துக்கிட்டேன்.

    அந்த மாதிரி, ஜெகன் அண்ணாவோட கட்சியில சேர்ந்து அரசியல்ல ரீ-என்ட்ரியை ஆரம்பிக்கிறப்பவே, இனி என்ன நடந்தாலும் அரசியல்லயும் வெற்றியைப் பார்க்காம பின்வாங்கக் கூடாது என்று முடிவெடுத்தேன்.

    அது தான் என்னை அரசியலில் அடுத்தடுத்த கட்டத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது.

    சட்டமன்றத்துல என்னைப் பார்க்கும்போதெல்லாம், 'ஒரு நல்ல ஆள விட்டுட்டோமே'னு சந்திரபாபு நாயுடு நினைக்கிற மாதிரி வேலை செய்யணும்னு முடிவெடுத்தேன். அதையும் சாத்தியமாக்கினேன்.

    அரசியலைப் பொருத்தவரை அது ஒரு புதிர் விளையாட்டு போன்றது நாம் சாதுரியமாக விளையாடினால் சாதிக்கலாம்.

    (தொடரும்) ttk200@gmail.com

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • சந்திரகாந்தா என்னும் வடிவத்தை அம்பிகை எடுத்துக் கொண்டதற்கான கதை ஒன்று உண்டு.
    • சிவனாரும் தக்க தருணத்தில் வந்து மணம் புரிந்தார். இப்போதுதான், தட்சனுடைய ஆணவம் வெளிப்படலானது.

    நவராத்திரி தேவியராக அம்பிகை வடிவங்கள் பல ஏற்றுக்கொள்கிறாள். இத்தகைய வடிவங்களில் ஒன்று சந்திரகாந்தா என்னும் வடிவமாகும்.

    சந்திரகாந்தா என்னும் வடிவத்தை அம்பிகை எடுத்துக் கொண்டதற்கான கதை ஒன்று உண்டு. சொல்லப்போனால், நவராத்திரி தேவியர் வடிவங்களுக்கான அடிப்படைத் தகவலே, தட்சன் மகளாக அம்பிகை எடுத்த அவதாரம்தான்!

    பிரம்மாவின் மானசப் புத்திரர்களில் ஒருவரும் பிரஜாபதியுமான தட்சனுக்கு வினோதமான ஆசை ஒன்று தோன்றியது. சிவபெருமான் தனக்கு மாப்பிள்ளை ஆகவேண்டுமென்பதே இந்த விந்தையான ஆசை. உள்ளத்தில் தோன்றிய ஆசையை தட்சன் வெளிப்படுத்த, அந்த ஆசையை நிறைவேற்றுகிற வகையில், அம்பிகையை தட்சன் மகளாகப் பிறக்கும்படி ஆணையிட்டார் சிவப் பரமனார். அம்பிகை அவ்வாறே செய்தாள்.

    மகள் வளர்ந்தாள். தட்சன் மகள் என்பதால் தாட்சாயிணி என்றழைக்கப்பெற்றாள். சிவனாரும் தக்க தருணத்தில் வந்து மணம் புரிந்தார். இப்போதுதான், தட்சனுடைய ஆணவம் வெளிப்படலானது. பரமனாரே தனக்கு மாப்பிள்ளையாக வரவேண்டும் என்று அவன் முன்னர் ஆசைப்பட்டதற்கும் இந்த ஆணவமே காரணம். எல்லோரும் வணங்குகிற சிவப்பரம்பொருள் தன்னை வணங்குவார் என்னும் மதர்ப்பு.

    ஆணவம் தலையைக் கிறுகிறுக்கச் செய்ய, யாகம் செய்யத் தொடங்கினான். தேவர்கள், யட்சர்கள் என்று பலருக்கும் அழைப்பு விடுத்தான். சிவனாருக்கு அழைப்பில்லை. தாட்சாயிணிக்கோ யாகத்திற்குச் செல்லவேண்டும் என்று ஆசை. பிறந்த வீட்டின் பெருமை மோகத்தில் திளைத்தவள், கணவன் சொல்லியும் கேட்காமல் யாகசாலையை அடைந்தாள். தந்தையால் அவமானப்படுத்தப்பட்டாள்.

    தட்சன் மகளாகப் பிறந்த பிறவியே வேண்டாமென்றெண்ணி நெருப்பில் குதித்தாள். பரிகாரம் தேடுவதற்காக மீண்டும் பூமியில் பிறப்பெடுத்தாள். இதற்கிடையில், மலையரசனான ஹிமவானும் அவன் மனைவி மேனையும், தங்களுக்குக் குழந்தை வேண்டுமென்று ஆதிசக்தியிடம் பிரார்த்தித்தனர். அம்பிகை மலையரசன் மகளாகவே பிறப்பெடுத்தாள். பர்வதராஜனுடைய புதல்வி என்பதால் பார்வதி என்றும் ஹிமவான் மகளென்பதால் ஹைமவதி என்றும் பெயர்பெற்றாள்.

    திருக்கைலாயத்தை விட்டு அம்பிகை வெளியேறியிருந்த நிலையில், தாமும் இமயமலைச் சாரலுக்குச் சென்று தவம் செய்தார். இறைவனாரிடம் சென்ற நாரதர், ஹிமவான் மகளாக அம்பிகை அவதரித்திருப்பதை நினைவூட்டினார்.

    இதே சமயத்தில், ஹிமவான் மகளான சைலபுத்திரியும், தன் நிலையை உணர்ந்து தவம் செய்யப் புறப்பட்டாள்.

    உக்கிரமான தவத்தில் ஆழ்ந்த சைலபுத்திரியை மணம் புரிந்துகொள்ள, தக்க தருணத்தில் சிவனாரும் வந்தார். இங்குதான், சந்திரகாந்தாவின் கதை தொடங்குகிறது.

    வந்ததுதான் வந்தாரே, மாப்பிள்ளைக் கோலத்தில் வந்தாரா பெருமான்? பயங்கரமோ பயங்கரம், அதிபயங்கரம். முகமெல்லாம் நீலம் பாரித்து, பாம்புகளுக்கு நடுவில் நின்றார். போதாக்குறைக்கு புலித்தோலையும் யானைத்தோலையும் பிணைத்து முடிச்சிட்டு அரையில் ஆடையாக அணிந்திருந்தார். சடைக் கற்றைகள் ஏனோதானோவென்று சடம்பு சடம்பாகக் குலுங்க, உடம்பு முழுவதும் பஸ்மத்தூள். பாம்புகளை விளையாட விட்டுக் கொண்டு, இப்படியும் அப்படியுமாக ஆடிக் கொண்டு…….சடைக் கற்றைகள் ஆடுவதைக் கண்டோருக்கெல்லாம் ஏகத்துக்கும் அச்சமாக இருந்தது. இந்தக் கோலத்தைக் கண்ட அம்பிகைக்கும் அச்சமாகத்தான் இருந்தது.

    என்ன செய்வது என்று சிந்தித்தாள். இத்தனை நாள் தவம் செய்து பெற்ற பேற்றினை விட்டுவிட இவள் சித்தமாக இல்லை. அச்சத்தை அச்சத்தாலேயே வெல்வது என்று எண்ணம் கொண்டாள். தவவலிமையின் வாயிலாகத் தானும் அச்சம் தரும் வடிவத்தை ஏற்றாள்.

    பிரமாண்ட உருவம்; சிங்கத்தின் மீது அமர்ந்த கோலம். பத்துக் கரங்கள். ஒன்பது கரங்களில் பலவகையான ஆயுதங்கள். திரிசூலம், வில், அம்பு, கதை, வாள், கோடரி, மணி, கமண்டலம் ஆகியவற்றோடு தாமரை மலர் ஒன்றையும் கையில் ஏந்தியவள், வலக்கரம் ஒன்றினால் அபயமும் காட்டினாள்.

    இந்த நிலையில் கண்களை மூடி உள்ளன்போடு தியானித்தாள். அச்சமூட்டும் கோலத்தை மாற்றிக் கொள்ளும்படியாகச் சிவனாரை வேண்டினாள்.

    திருமணத்திற்கு வந்தவர்களெல்லாம் நடுநடுங்கியபடியே அம்பிகையின் அருகில் நின்றார்கள். அம்பாளின் அபய கரத்தைப் பார்த்தபோது, அவர்களின் நடுக்கம் குறைந்ததையும் சிவனார் கவனித்தார். அம்பிகையின் அன்புக்குப் பாத்திரமாகவும், அன்பர்களின் அச்சத்தைப் போக்கவும் ஒரேயொரு வழிதான் என்பதைத் திருவுள்ளம் கொண்டார். அதன்படி, தம்முடைய அச்சமூட்டும் தோற்றத்தை மாற்றிக்கொண்டு, அலங்கார ரூபனாகக் காட்சியளித்தார்.

    அச்சமூட்டும் வகையில் சிம்ம வாகினியாக அம்பாள் கொண்ட கோலமே சந்திரகாந்தா என்னும் வடிவம்.

    ஏதோ கதை போலவும் சிவபெருமான் திருவிளையாட்டும் அதற்கொரு அம்பிகையின் எதிர்விளையாட்டு என்பது போலவும் தோற்றம் தந்தாலும், சந்திரகாந்தா என்னும் திருவடிவத்தை அம்பிகை எடுத்தது எதற்காக?

    அங்கே நடந்த நாடகத்தை இங்கே சற்று நினைவுபடுத்திக் கொள்வோம். திருமணம் என்று எல்லோரும் கூடிவிட்டார்கள். இந்த நிலையில், மாப்பிள்ளையானவர் சற்றே விபரீதம் செய்கிறார். அவரைக் கண்டவுடனேயே அனைவரும் தெறித்து ஓடுகிறார்கள்.

    மாப்பிள்ளையை எப்படிச் சமாதானம் செய்வது? எப்படி அணுகுவது? எல்லோரின் சங்கடத்தையும் ஒற்றை வினையில் அம்பிகை முடித்து வைத்தாள். தானே பயங்கரியாக மாறிக் கொண்டாள். நோக்கத்தை நிறைவேற்றும்பொருட்டுத் தன்னையே மாற்றிக் கொள்வதற்கு அம்பிகை சித்தமானதைக் கண்ட சிவனார், இவளின் அன்பின் பராக்கிரமத்தையும் அங்கீகரித்து ஏற்றுக்கொண்டார்.

    அம்பிகையின் அபயகரம், இருவிதமாகப் பணி செய்தது. ஒன்று, அச்சமுற்று நின்றோருக்கெல்லாம் அடைக்கலம் காட்டி, அவர்களின் அச்சத்தையும் கவலையையும் போக்கியது; இரண்டாவது, அடைக்கலம் தரவேண்டிய அவசியத்தை ஐயனுக்கும் நினைவூட்டியது.

    அம்பிகையை 'பந்தணை விரலி' என்றழைப்பார் மாணிக்க வாசகப் பெருமான். சாதாரணமாகப் பார்த்தால், பந்து விளையாட்டுக் காரி என்பதாக மட்டுமே பொருள்படும். பூபந்து விளையாடுகிற வழக்கம் மகளிர்க்கு இருந்தது; அவ்வகையில், பந்துகளை அணைத்து விளையாடுகிற பெண், பந்தணை விரலி என்றழைக்கப்படக்கூடும். ஆயினும், அம்பிகைக்கு இப்பெயர் சிறப்பாகப் பொருந்தும்.

    பந்து என்பது ஒரு பொருள். யாரோ ஒருவருக்குப் பந்து சொந்தமென்றால், அவருடைய உடைமை என்று அந்தப் பந்தைக் குறிக்கலாம். பந்துக்குச் சொந்தக்காரர், உடையவர் ஆகிறார். கடவுளுக்கே உடையவர் என்று பெயர். அப்படியானால், கடவுளின் உடைமை எது? ஜீவன்களெல்லாம், அதாவது உயிர்களெல்லாம் உடைமைகள்.

    பந்தைக் கையில் வைத்திருக்கும் அம்பிகை, ஒரு கையில் பந்தைப் பிடித்திருந்தாலும், மற்றொரு கையில் பரமனாரையும் பிடித்திருக்கிறாள். உடைமைகளான நம்மை ஒரு கையிலும் உடையவரான பரமனை மற்றொரு கையிலும் பிடித்து, இரண்டையும், இருவரையும் இணைக்கிறாள்.

    சந்திரகாந்தா தேவியின் செயல்பாடும் இதுவேதான். பரமனைப் பார்த்து அனைவரும் அச்சப்பட்ட நிலையில், அவர்களின் அச்சத்தையும் போக்கினாள். அதே சமயம், ஐயனின் கோர ரூபத்தை மடைமாற்றி அன்புருவமும் கொள்ள வைத்தாள்.

    அம்பிகை அவதாரம் எடுக்கிறாள்; நெருப்பில் குதிக்கிறாள்; தவம் செய்கிறாள். அனைத்தும் எதற்காக?

    தவம் செய்யுங்கால், இலை தழையைக்கூட இவள் உண்ணவில்லை என்பதால், இவளுக்கு 'அபர்ணா' (பர்ணம் வேண்டாதவள்; பர்ணம்=தழை, சருகு) என்றே பெயர். இத்தனை தவமும் எதற்காக? யாருக்காக?

    குழந்தைக்கு உடல்நிலை சரியில்லையென்றால், தாயார் பத்தியம் இருப்பாள். அம்பிகை லோகமாதா அல்லவா? தவமும் செய்கிறாள்; தஞ்சமும் தருகிறாள்.

    தொடர்புக்கு:- sesh2525@gmail.com

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print